Sermorelin: werking, dosering, bijwerkingen en onderzoek 2026

Sermorelin: belangrijkste punten

Sermorelin is een GHRH-fragment van 29 aminozuren dat korte groeihormoonpulsen opwekt; het was tot 2009 door de FDA goedgekeurd voor kinderen met groeihormoondeficiëntie. Gegevens over volwassenen komen uit kleine studies met 0,5 tot 2 mg. Laatst beoordeeld: september 2026.

• Sermorelin is het geamideerde segment van 29 aminozuren van humaan groeihormoonvrijmakend hormoon (GHRH 1-29-amide, GRF 1-29 NH2), het kortste synthetische peptide met volledige GHRH-activiteit.
• Het ingetrokken Amerikaanse voorschrift vermeldde 30 mcg/kg subcutaan voor het slapengaan voor kinderen met groeihormoondeficiëntie; één intraveneuze dosis van 1 mcg/kg diende als diagnostische test.
• Studies bij volwassenen gebruikten 0,5 tot 2 mg per injectie; IGF-1 steeg bij 1 mg tweemaal daags, maar niet bij 0,5 mg tweemaal daags (Corpas 1992) of 2 mg eenmaal per avond (Vittone 1997).
• Gemeld gebruik is 200 tot 300 mcg eenmaal daags 's avonds, afkomstig uit forumberichten, een overzicht uit 2026 en een calculator van een leverancier.
• In pediatrische onderzoeken kreeg ongeveer 1 op de 6 patiënten reacties op de injectieplaats, trad bij 6,5 procent hypothyreoïdie op en ontwikkelde een groot deel anti-GRF-antistoffen waarvan de betekenis onduidelijk is.
• WADA vermeldt sermorelin in S2.2.4 van de verboden lijst voor 2027; het is daarom in de sport te allen tijde verboden.

Ga naar de doseringstabel, het voorbeeld voor het oplossen of de bijwerkingen.

Wat is sermorelin?

Sermorelin is het geamideerde segment van 29 aminozuren van humaan groeihormoonvrijmakend hormoon (GHRH 1-29-amide, GRF 1-29 NH2) en een agonist van de GHRH-receptor.

De stof heet ook groliberine of GRF(1-29)NH2. Het CAS-nummer is 86168-78-7; de molecuulformule C149H246N44O42S komt overeen met een molecuulgewicht van ongeveer 3.358 Da (vrije base). De ATC-codes zijn H01AC04 (somatropine en agonisten) en V04CD03 (diagnostische test van de hypofysefunctie). Identiteitsgegevens staan in PubChem (CID 16132413).

Structureel bestaat sermorelin uit de eerste 29 residuen van humaan GHRH met 44 aminozuren, geregistreerd als UniProt P01286, met een geamideerde C-terminus. Het overzicht van Prakash en Goa (1999) beschrijft het als het kortste synthetische peptide met de volledige biologische activiteit van GHRH; ChEMBL vermeldt het als agonist van de GHRH-receptor (doelwit CHEMBL2032).

EMD Serono bracht sermorelin in de Verenigde Staten op de markt als GEREF: een diagnostische ampul van 0,05 mg, goedgekeurd op 28 december 1990, en flacons van 0,5 mg en 1,0 mg, goedgekeurd op 26 september 1997 voor idiopathische groeihormoondeficiëntie bij kinderen. In Ierland was GEREF 50 een diagnostisch product van 1991 tot de intrekking in juli 2007.

Hoe sermorelin werkt

Sermorelin activeert de GHRH-receptor in de hypofysevoorkwab en veroorzaakt een korte groeihormoonpuls in plaats van aanhoudende blootstelling.

Na intraveneuze toediening bereikt de groeihormoonrespons na ongeveer 30 minuten een piek (bereik 15 tot 60 minuten) en duurt deze 2 tot 3 uur. Een subcutane avonddosis van een GHRH(1-29)-analoog maakte binnen 10 minuten groeihormoon vrij; die afgifte duurde ongeveer 2 uur. Het effect is dus een korte puls en geen aanhoudende blootstelling.

Het molecuul wordt binnen enkele minuten geklaard. Drie gedocumenteerde halfwaardetijden beschrijven dezelfde korte werking: ongeveer 4,3 minuten (verdwijningshalfwaardetijd van GHRH(1-29)-NH2 bij gezonde mannen, Soule 1994), 6 tot 7 minuten na intraveneuze toediening (voorschrijfinformatie van GEREF 50) en 11 tot 12 minuten na intraveneuze of subcutane toediening (voormalig Amerikaans etiket). Na een subcutane dosis van 2 mg werden piekconcentraties bereikt na 5 tot 20 minuten en was de absolute biologische beschikbaarheid ongeveer 6 procent.

Enzymen verklaren de korte werking. Een plasmadipeptidylpeptidase zet natuurlijk GHRH(1-44) om in het inactieve fragment GRH(3-44), met een halfwaardetijd in vivo van 6,8 minuten (Frohman 1986), en dipeptidylpeptidase IV knipt GHRH(1-29)-NH2 bij de 2-3-binding (Frohman 1989).

Omdat de test de somatotrofe cellen rechtstreeks onderzoekt, werd één intraveneuze dosis van 1 mcg/kg gebruikt als diagnostische stimulatietest; de test sluit een hypothalamische oorzaak van groeihormoondeficiëntie niet uit.

Voordelen van sermorelin en wetenschappelijk bewijs

De gedocumenteerde voordelen beperken zich tot groei bij kinderen en kleine fysiologische studies bij volwassenen; een overzicht uit 2026 beoordeelt klinisch relevante voordelen bij gezonde mensen als onzeker.

Het duidelijkste positieve resultaat komt van kinderen: in het onderzoek van de Geref International Study Group (Thorner et al. 1996) verdubbelde de groeisnelheid ongeveer tijdens het eerste behandeljaar. Studies bij volwassenen zijn klein en geven uiteenlopende resultaten. Corpas et al. (1992) vonden alleen bij 1 mg tweemaal daags een hogere GH over 24 uur en een hoger IGF-1; bij Vittone et al. (1997) steeg de nachtelijke GH zonder verandering in IGF-1. Twee artikelen van Khorram et al. (1997) gebruikten een met norleucine gesubstitueerde analoog, [Nle27]GHRH(1-29)-NH2, en niet sermorelin.

Studies bij mensen in één oogopslag

Vijf gepubliceerde studies bij mensen uit vier cohorten (één pediatrisch onderzoek met 110 kinderen, drie kleine onderzoeken bij oudere volwassenen) en één overzicht behandelen sermorelin of nauw verwante GHRH(1-29)-analogen; twee artikelen over volwassenen gebruikten de [Nle27]-analoog.

Sermorelin: voor en na

De gedocumenteerde resultaten voor en na zijn uitkomstmaten van studies: kinderen groeiden sneller en in één onderzoek van 6 weken bij volwassenen steeg de nachtelijke GH terwijl de lichaamssamenstelling onveranderd bleef.

In het pediatrische onderzoek steeg de gemiddelde groeisnelheid van 4,1 cm/jaar bij aanvang tot 8,0 cm/jaar na 6 maanden en 7,2 cm/jaar na 12 maanden. Bij gezonde oudere mannen verhoogde 2 mg per avond gedurende 6 weken de nachtelijke GH, terwijl IGF-1, IGFBP-3, GH-bindend eiwit en de lichaamssamenstelling niet veranderden; 2 van 6 krachtmetingen verbeterden en de studie had geen placebogroep. Met de [Nle27]-analoog steeg IGF-1 binnen 2 weken en naderde het tegen week 16 opnieuw de uitgangswaarde. Voor-en-na-foto's of tijdlijnclaims uit de praktijk zijn geen onderzoeksgegevens.

Sermorelin voor gewichtsverlies en vetverlies

Geen enkele studie heeft sermorelin onderzocht voor gewichts- of vetverlies: in het enige GHRH(1-29)-onderzoek dat de lichaamssamenstelling mat (Vittone 1997, zonder placebogroep), veranderde deze niet; een studie met de [Nle27]-analoog vond alleen bij mannen meer vetvrije massa (Khorram 1997).

Het onderzoek van Khorram meldt meer vetvrije massa, betere insulinegevoeligheid en meer welzijn, uitsluitend bij mannen; bij vrouwen nam de huiddikte toe, maar de vetvrije massa niet. Een overzicht uit 2026 van peptiden die GH en IGF-1 beïnvloeden, beoordeelt klinisch relevante voordelen van GHRH-analogen bij gezonde mensen als onzeker.

Dosering van sermorelin

Er is geen goedgekeurde behandeldosis voor volwassenen: het ingetrokken Amerikaanse etiket vermeldde 30 mcg/kg voor het slapengaan voor kinderen met groeihormoondeficiëntie, het Ierse diagnostische GEREF 50 gebruikte één intraveneuze dosis van 1 mcg/kg, studies bij volwassenen gebruikten 0,5 tot 2 mg en de onderstaande praktijkcijfers zijn gemeld gebruik, geen aanbeveling.

Doseringen in mcg/kg gelden per kilogram lichaamsgewicht. Gebruik de peptidecalculator om een hoeveelheid in milligram om te rekenen naar milliliters en spuureenheden.

Doseringstabel sermorelin: etiket en studies

Het ingetrokken etiket gebruikte 30 mcg/kg voor het slapengaan bij kinderen; studies bij volwassenen gebruikten 0,5 tot 2 mg per injectie.

Hoeveel sermorelin per dag: gemeld gebruik

Gemeld gebruik concentreert zich rond 200 tot 300 mcg eenmaal daags 's avonds, ruim onder de dagelijkse hoeveelheden in studies bij volwassenen.

Geen studie bij mensen toont een effect bij 200 tot 300 mcg; studies bij volwassenen gebruikten ongeveer 3 tot 10 keer zoveel per dag en IGF-1 steeg niet bij 0,5 mg tweemaal daags (Corpas 1992) of 2 mg eenmaal per avond (Vittone 1997).

Sermorelin oplossen

Voeg om een flacon sermorelin van 5 mg op te lossen 2 ml bacteriostatisch water toe en zwenk voorzichtig tot de oplossing helder is; deze bevat dan 2,5 mg/ml, zodat 200 mcg overeenkomt met 0,08 ml of 8 eenheden op een U-100-spuit.

De berekening achter dit resultaat volgt één formuleketen: concentratie (mg/ml) is flaconinhoud (mg) gedeeld door oplosmiddel (ml), volume (ml) is dosis (mg) gedeeld door concentratie en eenheden op een U-100-spuit zijn volume (ml) maal 100. De peptidecalculator voert deze berekening uit voor andere flaconinhouden, watervolumes en doses.

Sermorelin mengen

1. Benodigdheden: één flacon sermorelin (vaak 5 mg), bacteriostatisch water voor injectie (USP), een U-100-insulinespuit en een prikbestendige naaldencontainer.
2. Trek 2 ml bacteriostatisch water op en voeg dit langzaam aan de flacon toe. Zwenk voorzichtig tot het poeder is opgelost; niet schudden.
3. Controleer of de oplossing helder is, zonder deeltjes of verkleuring.
4. Noteer de datum op de geopende fles bacteriostatisch water en gooi deze na 28 dagen weg, tenzij het etiket een andere termijn aangeeft.
5. Gebruik de opgeloste oplossing binnen ongeveer 3 weken bij bewaring op 2 tot 8 graden Celsius (verklaring van leverancier; volgens het oorspronkelijke GEREF-etiket moest het opgeloste product onmiddellijk worden gebruikt).

Sermorelin-eenheden op een U-100-spuit (rekenvoorbeeld)

Bij 2,5 mg/ml komt elke 100 mcg sermorelin overeen met 0,04 ml, of 4 eenheden op een U-100-spuit.

Het rekenvoorbeeld in drie stappen: (1) concentratie = 5 mg / 2 ml = 2,5 mg/ml; (2) volume = 0,2 mg / 2,5 mg/ml = 0,08 ml; (3) eenheden op een U-100-spuit = 0,08 ml x 100 = 8 eenheden. Eén eenheid op een U-100-spuit is 0,01 ml.

Alle eenheden zijn streepjes op een U-100-insulinespuit, geen internationale eenheden. Een flacon sermorelin van 5 mg bevat 25 berekende doses van 200 mcg. Op een U-40-spuit is één eenheid 0,025 ml, zodat dezelfde 0,08 ml overeenkomt met 3,2 eenheden; 8 U-100-eenheden optrekken op een U-40-spuit levert daarentegen 0,2 ml of 500 mcg op, 2,5 keer de bedoelde hoeveelheid (Barrera 2019). Controleer de U-100-opdruk op de spuit.

Sermorelin injecteren: subcutane injectie

Injecteer de dosis met een U-100-insulinespuit onder een hoek van 90 graden, in een opgetilde huidplooi als de naald langer is dan 4 mm, wacht ongeveer 10 seconden en wissel telkens van injectieplaats.

1. Trek uw dosis in eenheden op in een U-100-insulinespuit.
2. Gebruik de kortste beschikbare spuitnaald; til bij naalden langer dan 4 mm een huidplooi op.
3. Injecteer onder een hoek van 90 graden ten opzichte van het oppervlak van de huidplooi.
4. Laat de naald na het indrukken van de zuiger minstens 5 seconden in de huid (tot 10 tellen is beter), trek haar vervolgens onder dezelfde hoek terug en laat de plooi los.
5. Wissel van plaats: buik (minstens 2 cm van de navel), bovenste derde van de voor- en buitenkant van de dij, billen en de achterkant van de bovenarm als iemand anders injecteert. Kies een plek minstens 1 cm van de vorige injectie en vermijd littekens, blauwe plekken en lipohypertrofie.
6. Gebruik voor elke injectie een nieuwe spuit en naald. Druk bij bloeding gaas op de plek; wrijf niet.
7. Gooi naalden en spuiten onmiddellijk in een prikbestendige container en volg de lokale regels (FDA-richtlijnen voor naaldenafval).

Deze injectiestappen volgen de aanbevelingen van FITTER 2016 en FIT UK 2019, opgesteld voor insuline en hier toegepast op subcutane peptiden. De volledige handleiding staat in de injectiegids voor retatrutide. Bekijk voor benodigdheden de injectiebenodigdheden en injectieaccessoires.

Bijwerkingen van sermorelin

In pediatrische onderzoeken kreeg ongeveer 1 op de 6 patiënten reacties op de injectieplaats, ontwikkelde 6,5 procent hypothyreoïdie en ontwikkelde een groot deel anti-GRF-antistoffen waarvan de betekenis onduidelijk is; hoofdpijn, blozen en duizeligheid kwamen elk bij minder dan 1 procent voor.

Het etiket schreef schildklieronderzoek voor vóór en tijdens de behandeling. Een overzicht uit 1999 noemt voorbijgaand blozen in het gezicht en pijn op de injectieplaats als meest voorkomende voorvallen; blozen treedt vooral op na de intraveneuze diagnostische dosis. Gegevens over de veiligheid op lange termijn bij volwassenen bij praktijkdoseringen ontbreken, en een overzicht uit de sportgeneeskunde uit 2026 wijst op het ontbreken van gedegen veiligheidsgegevens over niet-goedgekeurde peptiden.

In de voorschrijfinformatie van GEREF 50 genoemde interacties en factoren die de respons afzwakken zijn somatostatine, insuline, glucocorticoïden, COX-remmers (aspirine, indometacine) en anticholinergica (atropine). Obesitas, hyperglykemie en verhoogde vrije vetzuren hangen samen met een afgezwakte GH-respons; onbehandelde hypothyreoïdie kan de respons verminderen. Bespreek bestaande aandoeningen en geneesmiddelen vóór gebruik met een arts.

Sermorelin vergeleken met tesamorelin, ipamorelin en CJC-1295

Sermorelin en tesamorelin werken beide binnen minuten, terwijl CJC-1295 met DAC een geschatte halfwaardetijd van dagen heeft; de GHRH-analogen verschillen vooral in structuur, goedkeuringsstatus en de omvang van hun studies bij mensen.

Tesamorelin versus sermorelin

Tesamorelin is een GHRH-analoog van 44 aminozuren met een hexenoylrest en een huidige Amerikaanse goedkeuring (Egrifta), terwijl sermorelin het fragment van 29 aminozuren is waarvan de goedkeuringen per 18 juni 2009 eindigden; het gedocumenteerde verschil zit in structuur, goedkeuring en bewijs, niet in een langere werking van tesamorelin.

Beide werken op een tijdschaal van minuten. Gedocumenteerde halfwaardetijden zijn 26 minuten bij gezonde volwassenen en 38 minuten bij mensen met hiv voor oorspronkelijke EGRIFTA 2 mg na 14 dagen, 8 minuten voor EGRIFTA SV en 11 minuten voor EGRIFTA WR na één dosis, tegenover 11 tot 12 minuten voor sermorelin volgens het voormalige Amerikaanse etiket. De goedkeuringsgeschiedenis laat een duidelijker verschil zien: Egrifta werd op 10 november 2010 goedgekeurd voor overtollig buikvet bij mensen met hiv en lipodystrofie en EGRIFTA WR volgde op 25 maart 2025, terwijl de GEREF-goedkeuringen in 2009 eindigden. Ook het bewijs verschilt: tesamorelin heeft gerandomiseerde, placebogecontroleerde onderzoeken met visceraal vet als uitkomstmaat, sermorelin één pediatrisch groeionderzoek en kleine studies bij volwassenen. Voor onderzoeksmateriaal, zie het tesamorelin-onderzoeksproduct, en voor doseringsdetails de tesamorelin-doseringsgids.

Sermorelin versus ipamorelin

Sermorelin werkt op de GHRH-receptor, terwijl ipamorelin een pentapeptide is dat werkt op de ghreline-(GHS)-receptor en bij mensen alleen na intraveneuze toediening is onderzocht; het fase 2-onderzoek na darmoperaties liet geen significant voordeel zien.

Bij varkens verhoogde ipamorelin ACTH en cortisol niet meer dan GHRH, zelfs bij meer dan 200 keer de ED50; vergelijkbare gegevens bij mensen ontbreken (Raun et al. 1998). Het fase 2-onderzoek bij mensen gebruikte 0,03 mg/kg intraveneus tweemaal daags na darmresectie en bereikte geen significant werkzaamheidseindpunt (Beck et al. 2014). Er bestaan geen gecontroleerde gegevens bij mensen over de combinatie van sermorelin met ipamorelin. In de Verenigde Staten plaatste de FDA ipamorelinacetaat op 29 september 2023 in categorie 2 voor 503B-outsourcingfaciliteiten, wegens veiligheidsrisico's.

Sermorelin versus CJC-1295 (met en zonder DAC)

CJC-1295 is een gesubstitueerde GHRH(1-29)-analoog: de DAC-vorm heeft een geschatte halfwaardetijd van 5,8 tot 8,1 dagen en verhoogde GH gedurende 6 dagen of langer na één injectie; voor de vorm zonder DAC zijn geen collegiaal getoetste gegevens bij mensen beschikbaar.

De gegevens over CJC-1295 met DAC bij mensen komen uit drie studies met 63 gezonde vrijwilligers; na één injectie steeg GH 2- tot 10-voudig gedurende 6 dagen of langer en IGF-1 1,5- tot 3-voudig gedurende 9 tot 11 dagen (Teichman et al. 2006). De vorm zonder DAC, ook Mod GRF 1-29 genoemd, krijgt in een overzicht uit 2026 bewijsniveau D. De FDA waarschuwt dat ten minste vijf verschillende CJC-1295-stoffen onder ten minste negen namen circuleren. Zowel CJC-1295 als sermorelin valt onder WADA S2.2.4.

Juridische status van sermorelin en doping

Per september 2026 is er geen Amerikaanse goedkeuring voor sermorelin meer van kracht; WADA vermeldt het in S2.2.4 van de verboden lijst voor 2027 (gepubliceerd op 21 september 2026, van kracht vanaf 1 januari 2027).

In de EU was de enige gedocumenteerde toelating GEREF 50 in Ierland, een diagnostisch product dat in 1991 werd goedgekeurd en in juli 2007 werd ingetrokken.

Is sermorelin door de FDA goedgekeurd?

Nee. Sermorelin is momenteel niet door de FDA goedgekeurd: GEREF werd in 1990 als diagnostisch middel en in 1997 voor groeihormoondeficiëntie bij kinderen goedgekeurd; beide goedkeuringen eindigden per 18 juni 2009, niet om redenen van veiligheid of werkzaamheid.

EMD Serono stopte in 2008 met de verkoop van beide GEREF-producten en verzocht om intrekking van de goedkeuringen. In 2013 stelde de FDA vast dat de producten niet wegens veiligheid of werkzaamheid uit de handel waren genomen, zodat aanvragen voor generieke versies mogelijk bleven. Drugs@FDA vermeldt NDA 020443 als stopgezet.

Amerikaanse bereidingsapotheken mogen alleen bulkstoffen gebruiken die voldoen aan een USP/NF-monografie, onderdeel zijn van een door de FDA goedgekeurd geneesmiddel of op de 503A-bulkstoffenlijst staan. De FDA-categorielijst, bijgewerkt op 14 mei 2026, plaatst sermorelin in geen enkele categorie. Outsourcingfaciliteiten meldden bereide injecties met sermorelin plus ipamorelin tussen 2017 en 2020; sermorelin stond niet op de agenda van de bijeenkomst van de Pharmacy Compounding Advisory Committee van 23 tot 24 juli 2026.

Sermorelin en doping (WADA 2027)

WADA noemt sermorelin uitdrukkelijk in S2.2.4 van de verboden lijst voor 2027; het is dus te allen tijde verboden in de sport. Een nano-LC-MS-methode uit 2026 detecteert het in urine tot concentraties van 0,5 ng/ml.

De lijst werd op 10 september 2026 aangenomen door het uitvoerend comité van WADA en op 21 september 2026 gepubliceerd. Stoffen in S2 zijn zowel binnen als buiten wedstrijdverband verboden; de tekst van S2.2.4 is ongewijzigd ten opzichte van de lijst voor 2026. De detectiemethode identificeert ook de belangrijkste metaboliet (Uçaktürk en Nemutlu 2026). In Duitsland noemt de bijlage bij de antidopingwet (AntiDopG) sermorelin bij de groeihormoonvrijmakende factoren.

Veelgestelde vragen

Wat is sermorelin?

Sermorelin is het geamideerde segment van 29 aminozuren van humaan groeihormoonvrijmakend hormoon (GHRH 1-29-amide) en een agonist van de GHRH-receptor. Het zet de hypofyse aan tot afgifte van groeihormoon in een korte puls. EMD Serono verkocht het als GEREF, aanvankelijk als diagnostisch middel in 1990 en vanaf 1997 voor idiopathische groeihormoondeficiëntie bij kinderen.

Is sermorelin door de FDA goedgekeurd?

Nee. Sermorelin is momenteel niet door de FDA goedgekeurd. GEREF werd op 28 december 1990 goedgekeurd als diagnostisch middel en op 26 september 1997 voor groeihormoondeficiëntie bij kinderen. EMD Serono stopte in 2008 met de producten; de goedkeuringen eindigden per 18 juni 2009 en de FDA stelde in 2013 vast dat de intrekking niet om redenen van veiligheid of werkzaamheid plaatsvond.

Hoeveel sermorelin per dag is gebruikelijk?

Het pediatrische etiket gebruikte 30 mcg/kg voor het slapengaan. Studies bij volwassenen gebruikten 0,5 tot 2 mg per injectie (0,5 of 1 mg tweemaal daags, of 2 mg per avond). Gemeld gebruik is 200 tot 300 mcg 's avonds, afkomstig uit forumberichten, een overzicht uit 2026 en een calculator van een leverancier. De doseringstabel vermeldt toedieningswegen en studieduur.

Wat zijn de bijwerkingen van sermorelin?

In pediatrische onderzoeken kreeg ongeveer 1 op de 6 patiënten reacties op de injectieplaats, ontwikkelde 6,5 procent hypothyreoïdie en ontwikkelde een groot deel anti-GRF-antistoffen waarvan de betekenis onduidelijk is. Hoofdpijn, blozen, duizeligheid en galbulten (urticaria) kwamen elk bij minder dan 1 procent voor. Gegevens over de veiligheid op lange termijn bij volwassenen bij praktijkdoseringen ontbreken.

Wat laten voor-en-na-resultaten met sermorelin zien?

Gedocumenteerde voor-en-na-resultaten zijn uitkomstmaten van studies. Bij kinderen steeg de gemiddelde groeisnelheid van 4,1 naar 8,0 cm/jaar na 6 maanden en 7,2 cm/jaar na 12 maanden. Bij oudere mannen verhoogden 6 weken met 2 mg per avond de nachtelijke GH zonder verandering van IGF-1 of de lichaamssamenstelling. Tijdlijnen en foto's op fora zijn geen onderzoeksgegevens.

Helpt sermorelin bij gewichtsverlies of vetverlies?

Geen enkele studie heeft sermorelin onderzocht voor gewichts- of vetverlies. In het enige GHRH(1-29)-onderzoek dat de lichaamssamenstelling mat (Vittone 1997, zonder placebogroep) veranderde deze niet; een studie met de [Nle27]-analoog vond alleen bij mannen meer vetvrije massa (Khorram 1997).

Tesamorelin versus sermorelin: wat is het verschil?

Tesamorelin is een GHRH-analoog van 44 aminozuren met een hexenoylrest, in de Verenigde Staten goedgekeurd als Egrifta (2010) en EGRIFTA WR (2025). Sermorelin is het fragment van 29 aminozuren waarvan de goedkeuringen in 2009 eindigden. Beide werken binnen minuten: gedocumenteerde halfwaardetijden zijn 26 minuten bij gezonde volwassenen en 38 minuten bij mensen met hiv voor oorspronkelijke EGRIFTA, 8 minuten voor EGRIFTA SV en 11 minuten voor EGRIFTA WR.

Sermorelin versus ipamorelin: wat is het verschil?

Sermorelin is een GHRH-receptoragonist die GH uit de hypofyse vrijmaakt. Ipamorelin is een pentapeptide dat werkt op de ghreline-(GHS)-receptor en bij mensen alleen na intraveneuze toediening is onderzocht; het fase 2-onderzoek na darmoperaties liet geen significant voordeel zien. Bij varkens verhoogde ipamorelin ACTH en cortisol niet meer dan GHRH; vergelijkbare gegevens bij mensen ontbreken.

Kun je sermorelin oraal innemen?

Sermorelin werd uitsluitend goedgekeurd als injectie en de in deze gids aangehaalde studies bij mensen gebruikten subcutane of intraveneuze toediening. Zelfs na subcutane injectie bereikt slechts ongeveer 6 procent de bloedbaan; enzymen zoals DPP-IV breken het peptide binnen minuten af.

Hoe los je sermorelin op en lees je U-100-eenheden af?

Los 5 mg op in 2 ml bacteriostatisch water voor een concentratie van 2,5 mg/ml. Dan is 200 mcg gelijk aan 0,08 ml, of 8 eenheden op een U-100-spuit (1 eenheid = 0,01 ml). Zwenk, schud niet en controleer of de oplossing helder is. U-100-eenheden optrekken op een U-40-spuit geeft 2,5 keer de bedoelde hoeveelheid.

Zijn beoordelingen van sermorelin en berichten op Reddit betrouwbaar?

Ervaringsverslagen zijn anekdotisch en kunnen gecontroleerde gegevens niet vervangen. De praktijkcijfers in deze gids komen uit een protocolbericht en een discussie over oplossen op Peptide Critic, een overzicht uit 2026 dat online doseringen samenvat en een calculator van een leverancier; ze staan in de tabel met gemeld gebruik. Geen van deze cijfers komt uit een gecontroleerd onderzoek.

Is sermorelin verboden in de sport?

Ja. De WADA-lijst van verboden middelen voor 2027 (gepubliceerd op 21 september 2026, van kracht vanaf 1 januari 2027) noemt sermorelin in S2.2.4; stoffen in S2 zijn te allen tijde verboden. Een nano-LC-MS-methode detecteert sermorelin en de belangrijkste metaboliet in urine tot 0,5 ng/ml.

Bronnen

1. RxList: Sermorelinacetaat, bijwerkingen, toepassingen, dosering (reproductie van Amerikaans etiket, FDA-herziening 2001).
2. PubChem: Sermorelin (CID 16132413).
3. Prakash A, Goa KL: Sermorelin: overzicht van het gebruik bij de diagnose en behandeling van kinderen met idiopathische groeihormoondeficiëntie. BioDrugs 1999;12(2):139-57.
4. EMBL-EBI ChEMBL: Sermorelinacetaat, werkingsmechanisme (CHEMBL1201490).
5. Serono Limited / HPRA: GEREF 50, samenvatting van de productkenmerken (PA 285/6/1), 2004.
6. Khorram O, Laughlin GA, Yen SS: Endocriene en metabole effecten van langdurige toediening van [Nle27]groeihormoonvrijmakend hormoon-(1-29)-NH2 bij oudere mannen en vrouwen. J Clin Endocrinol Metab 1997;82(5):1472-9.
7. Frohman LA et al.: Snelle enzymatische afbraak van groeihormoonvrijmakend hormoon door plasma in vitro en in vivo tot een biologisch inactief product. J Clin Invest 1986;78(4):906-13.
8. FDA, HHS: Vaststelling dat GEREF (sermorelinacetaat) injectie ... niet om veiligheids- of werkzaamheidsredenen uit de handel werd genomen (dossier FDA-2012-P-1071). Federal Register 2013.
9. FDA CDER: Drugs@FDA, NDA 020443 (GEREF, stopgezet).
10. WorldHealth.net: Geref (sermorelinacetaat voor injectie), reproductie van Amerikaanse voorschrijfinformatie, 2005.
11. Dominikowski A et al.: Het opkomende landschap van prestatiebevorderende peptiden die de GH-IGF1-as beïnvloeden. Front Endocrinol 2026;17:1822475.
12. Thorner M et al.; Geref International Study Group: Eenmaal daagse subcutane behandeling met groeihormoonvrijmakend hormoon versnelt de groei van kinderen met groeihormoondeficiëntie gedurende het eerste behandeljaar. J Clin Endocrinol Metab 1996;81(3):1189-96.
13. Corpas E et al.: Groeihormoon-(GH)-vrijmakend hormoon-(1-29) tweemaal daags herstelt verlaagde GH- en insulineachtige groeifactor-I-spiegels bij oudere mannen. J Clin Endocrinol Metab 1992;75(2):530-5.
14. Vittone J et al.: Effecten van één nachtelijke injectie met groeihormoonvrijmakend hormoon (GHRH 1-29) bij gezonde oudere mannen. Metabolism 1997;46(1):89-96.
15. Khorram O, Yeung M, Vu L, Yen SS: Effecten van toediening van [norleucine27]groeihormoonvrijmakend hormoon (GHRH) (1-29)-NH2 op het immuunsysteem van oudere mannen en vrouwen. J Clin Endocrinol Metab 1997;82(11):3590-6.
16. Mendias CL, Awan TM: Veiligheid en werkzaamheid van goedgekeurde en niet-goedgekeurde peptidebehandelingen voor letsels aan het bewegingsapparaat en sportprestaties. Sports Med 2026;56(8):1921-1935.
17. FDA: Bulkstoffen gebruikt voor bereidingen onder artikel 503A van de FD&C Act (inhoud actueel per 14 mei 2026).
18. FDA: Bulkstoffen voorgedragen voor bereidingen onder artikel 503A (categorieën 1-3), bijgewerkt op 14 mei 2026.
19. FDA: Veiligheidsrisico's van bepaalde bulkstoffen voorgedragen voor bereidingen (inhoud actueel per 22 april 2026).
20. FDA, HHS: Pharmacy Compounding Advisory Committee; kennisgeving van vergadering (dossier FDA-2025-N-6895). Federal Register 2026.
21. Peptide Critic Community: Onderzoeksprotocol voor dosering van sermorelin (discussie 341), 2025.
22. Peptide Critic Community: Nieuw met peptiden (discussie 2260), 2026.
23. BergdorfBio: sermorelin-productpagina en peptidecalculator (geraadpleegd september 2026).
24. Theratechnologies / FDA: EGRIFTA (tesamorelin voor injectie), voorschrijfinformatie, 2010.
25. FDA CDER: Goedkeuringsdossier, NDA 22-505, Egrifta, 2010.
26. Theratechnologies: FDA-goedkeuring voor EGRIFTA WR (tesamorelin F8), 25 maart 2025.
27. Jetté L et al.: Bioconjugaten van humaan groeihormoonvrijmakende factor (hGRF)1-29 en albumine activeren de GRF-receptor in de hypofysevoorkwab bij ratten: identificatie van CJC-1295. Endocrinology 2005;146(7):3052-8.
28. Teichman SL et al.: Langdurige stimulatie van de afgifte van groeihormoon (GH) en insulineachtige groeifactor I door CJC-1295. J Clin Endocrinol Metab 2006;91(3):799-805.
29. Raun K et al.: Ipamorelin, de eerste selectieve secretagoog van groeihormoon. Eur J Endocrinol 1998;139(5):552-61.
30. Beck DE et al.; Ipamorelin 201 Study Group: Prospectief, gerandomiseerd, gecontroleerd verkennend onderzoek naar de ghrelinemimeticum ipamorelin bij postoperatieve ileus na darmresectie. Int J Colorectal Dis 2014;29(12):1527-34.
31. World Anti-Doping Agency: WADA publiceert de verboden lijst voor 2027 (persbericht, 21 september 2026).
32. World Anti-Doping Agency: Verboden lijst 2027.
33. Uçaktürk E, Nemutlu E: Analyse van groeihormoonvrijmakend hormoon en zijn analogen in urine met nanovloeistofchromatografie gekoppeld aan quadrupool/orbitrap-massaspectrometrie. J Pharm Biomed Anal 2026;268:117207.
34. Health Products Regulatory Authority (HPRA): Ingetrokken geneesmiddelen, GEREF 50 (ingetrokken juli 2007).
35. Frohman LA et al. J Clin Invest 1989;83(5):1533-40 (PMID 2565342).
36. Soule S, King JA, Millar RP. J Clin Endocrinol Metab 1994;79(4):1208-11 (PMID 7962295).
37. Hospira / Pfizer: Bacteriostatisch water voor injectie, USP (DailyMed).
38. Centers for Disease Control and Prevention: Onveilige injectiepraktijken voorkomen, 2024.
39. Barrera F, Murvelashvili N: Slecht gereguleerde type 3c-diabetes door gebruik van veterinaire insulinespuiten. Case Reports in Endocrinology 2019.
40. Frid AH et al.: Nieuwe aanbevelingen voor insulinetoediening (FITTER 2016). Mayo Clin Proc 2016.
41. Forum for Injection Technique (FIT) UK: Britse aanbevelingen voor injectie- en infusietechniek, 5e editie, 2019.
42. US Food and Drug Administration: De beste manier om gebruikte naalden en ander scherp afval weg te gooien, 2023.
43. Duitse antidopingwet (AntiDopG), bijlage bij artikel 2(3): lijst van dopingstoffen.