Bijwerkingen van retatrutide per dosis: misselijkheid, tintelingen en hartslag

Bijwerkingen van retatrutide: de belangrijkste punten

Bijwerkingen van retatrutide zijn vooral maag-darmklachten en de percentages nemen doorgaans toe met de dosis. De onderstaande cijfers komen uit gepubliceerde onderzoeken en persberichten van Lilly; voor het laatst beoordeeld in september 2026.

• In de fase 3-onderzoeken van TRIUMPH kwam misselijkheid voor bij 13,7 tot 43,2 procent van de deelnemers die retatrutide kregen, tegenover 5,8 tot 14,8 procent bij placebo, afhankelijk van het onderzoek en de dosis.
• Het hoogste percentage misselijkheid in fase 3 was 43,2 procent bij 12 mg in TRIUMPH-4, tegenover 10,7 procent bij placebo.
• In fase 2 maakte de startdosis een groot verschil: bij dezelfde streefdosis van 8 mg was 17,1 procent misselijk met een start van 2 mg en 60,0 procent met een start van 4 mg.
• Dyesthesie, oftewel tintelingen of een veranderd gevoel van de huid, kwam in TRIUMPH-4 voor bij 20,9 procent met 12 mg, tegenover 0,7 procent met placebo.
• De hartslag steeg met de dosis in het fase 2-onderzoek naar obesitas, bereikte rond week 24 een piek en daalde daarna; in TRIUMPH-3 verschilden de aantallen cardiovasculaire voorvallen niet significant van placebo.
• In TRIUMPH-1 tot en met TRIUMPH-4 stopte 3,8 tot 18,2 procent van de deelnemers met de behandeling vanwege bijwerkingen, tegenover 4,0 tot 4,9 procent bij placebo.

Ga direct naar bijwerkingen per dosis, hartslag en cardiovasculaire veiligheid of de veelgestelde vragen. Zie voor de doseringsschema's zelf de doseringsgids voor retatrutide.

Wat is retatrutide?

Retatrutide (LY3437943) is een experimenteel peptide van Eli Lilly dat eenmaal per week wordt toegediend en tegelijk drie hormoonreceptoren activeert: GIP, GLP-1 en glucagon. In de onderzoeken wordt het eenmaal per week onderhuids geïnjecteerd.

De ontwikkeling richt zich op obesitas, diabetes type 2 en verwante aandoeningen. Het fase 3-programma omvat TRIUMPH-1 tot en met TRIUMPH-4 en de TRANSCEND-T2D-onderzoeken. Het overzicht van retatrutide en de TRIUMPH-resultaten bespreekt de stof en de resultaten voor het gewicht in detail. Deze gids richt zich op de verdraagbaarheid. Zie het gedeelte juridische en dopingstatus voor de situatie rond goedkeuring en toegang.

Hoe retatrutide in het lichaam werkt

Retatrutide activeert de GIP-, GLP-1- en glucagonreceptoren. Signaaloverdracht via GLP-1 en GIP vermindert de eetlust en calorie-inname, terwijl activiteit van de glucagonreceptor bijdraagt aan het energieverbruik.

Preklinisch onderzoek beschrijft het molecuul als evenwichtig werkzaam op de glucagon- en GLP-1-receptoren en sterker werkzaam op de GIP-receptor. Een onderzoek bij muizen brengt glucagonsignalering in de lever in verband met snellere afbraak van PCSK9 en lager LDL-cholesterol, maar voor retatrutide is dit mechanisme niet aangetoond bij mensen.

De farmacokinetiek is dosisproportioneel, met een halfwaardetijd van ongeveer 6 dagen, wat een schema van eenmaal per week ondersteunt. In de onderzoeken zijn maag-darmklachten de vaakst gemelde bijwerkingen.

Meest voorkomende bijwerkingen van retatrutide (maag-darmklachten)

Maag-darmklachten, vooral misselijkheid en diarree, zijn de meest voorkomende bijwerkingen in onderzoeken met retatrutide. Misselijkheid en braken namen doorgaans toe van 4 mg tot 12 mg, terwijl diarree bij 12 mg ongeveer even vaak of minder vaak voorkwam dan bij 9 mg in TRIUMPH-1, TRIUMPH-3 en TRIUMPH-4. Volgens de onderzoeksverslagen waren deze klachten meestal licht tot matig.

Misselijkheid is in de meeste onderzoeken de vaakste klacht; in TRIUMPH-3 werd diarree vaker gemeld (30,1 en 24,4 procent tegenover 21,7 en 22,4 procent voor misselijkheid). In de vier TRIUMPH-onderzoeken varieerde misselijkheid van 13,7 procent bij 4 mg in TRIUMPH-2 tot 43,2 procent bij 12 mg in TRIUMPH-4, tegenover 5,8 tot 14,8 procent bij placebo. Verstopping nam toe met de dosis in de twee onderzoeken die dit melden, diarree nam niet consequent toe (het percentage was bij 12 mg lager dan bij 9 mg in TRIUMPH-1, TRIUMPH-3 en TRIUMPH-4), en niet elk onderzoek rapporteert elk symptoom.

Van de TRIUMPH-onderzoeken wordt verminderde eetlust alleen voor TRIUMPH-4 gemeld: 19,0 procent bij 9 mg en 18,2 procent bij 12 mg, tegenover 9,4 procent bij placebo. In het fase 2-onderzoek bij mensen met diabetes type 2 kwamen lichte tot matige maag-darmklachten voor bij 35 procent van de deelnemers in alle retatrutidegroepen samen (67 van 190), variërend van 13 procent bij 0,5 mg tot 50 procent in de 8 mg-groep met snelle dosisverhoging, tegenover 13 procent bij placebo.

De exacte percentages per onderzoek en dosis staan in de tabel met bijwerkingen per dosis. Wat de onderzoeken laten zien over het omgaan met deze klachten staat bij hoe lang bijwerkingen duren en wat helpt.

Bijwerkingen van retatrutide per dosis

In de meeste vergelijkingen nemen de percentages toe met de dosis: in TRIUMPH-1 kwam misselijkheid voor bij 28,6 procent met 4 mg, 38,4 procent met 9 mg en 42,4 procent met 12 mg, tegenover 14,8 procent met placebo. Er geldt niet één regel voor elk symptoom, want in TRIUMPH-1, TRIUMPH-3 en TRIUMPH-4 kwam diarree bij 12 mg minder vaak voor dan bij 9 mg (duidelijk in TRIUMPH-3: 24,4 tegenover 30,1 procent).

Een streepje betekent dat het cijfer niet in de bron is gerapporteerd. Alle TRIUMPH-cijfers komen uit persberichten van Lilly (december 2025 tot juli 2026); collegiaal getoetste publicaties van deze vier onderzoeken zijn nog niet verschenen. De rij voor TRANSCEND-T2D-1 komt uit de collegiaal getoetste publicatie in The Lancet; waarden in één cel staan in volgorde van dosis.

Eén patroon verdient een duidelijke toelichting: in het algemeen kun je niet zeggen dat 9 mg beter wordt verdragen dan 12 mg. In TRIUMPH-1, TRIUMPH-3 en TRIUMPH-4 stopten meer deelnemers bij 12 mg, terwijl in TRIUMPH-2 het stoppercentage hoger was in de 9 mg-groep.

Dyesthesie (tintelingen van de huid) bij retatrutide

Dyesthesie betekent tintelingen, een branderig gevoel of een anderszins veranderd huidgevoel zonder duidelijke oorzaak. In TRIUMPH-4 kwam dit voor bij 20,9 procent met 12 mg en 8,8 procent met 9 mg, tegenover 0,7 procent met placebo.

Geen ander onderzoek kwam in de buurt van de 20,9 procent bij 12 mg in TRIUMPH-4: de percentages waren 5,1 tot 12,5 procent in TRIUMPH-1, 4,5 tot 7,3 procent in TRIUMPH-2, 6,4 procent bij beide doses in TRIUMPH-3 en 2,3 tot 4,5 procent in TRANSCEND-T2D-1 tegenover 0,0 procent bij placebo. In het fase 2-onderzoek naar obesitas trad allodynie, pijn door lichte aanraking, alleen op in de 12 mg-groep, bij 4 van 62 deelnemers.

In TRIUMPH-4 beschreef Lilly dyesthesie als meestal licht en zelden een reden om de behandeling te stoppen. In de onderzoeksverslagen verschijnt deze bijwerking als een afzonderlijk signaal, los van de maag-darmklachten.

Retatrutide, hartslag en cardiovasculaire veiligheid

In het fase 2-onderzoek naar obesitas steeg de hartslag afhankelijk van de dosis, bereikte rond week 24 een piek en daalde daarna. De TRIUMPH-persberichten geven geen cijfers over de hartslag en de volledige TRIUMPH-publicaties zijn nog niet verschenen.

Voor TRIUMPH-3, waaraan deelnemers met bestaande hart- en vaatziekten meededen, zijn aantallen cardiovasculaire voorvallen gedocumenteerd. In dat onderzoek waren er volgens de definitie met vijf componenten voor ernstige ongewenste cardiovasculaire voorvallen (MACE-5) in totaal 44 voorvallen met retatrutide tegenover 52 met placebo, met een hazardratio van 0,82 (95 procent-betrouwbaarheidsinterval 0,55 tot 1,22). Volgens de definitie met drie componenten (MACE-3) waren de aantallen 27 tegenover 23, met een hazardratio van 1,12 (0,64 tot 1,96).

Beide betrouwbaarheidsintervallen omvatten 1, dus geen van beide verschillen was statistisch significant, en het aantal voorvallen is klein. TRIUMPH-3 was niet opgezet als onderzoek naar cardiovasculaire uitkomsten; de specifiek daarvoor bedoelde studie TRIUMPH-Outcomes (NCT06383390) plant ongeveer 10.000 deelnemers en loopt tot ongeveer 2029.

Stoppen met de behandeling: hoe vaak bijwerkingen de reden zijn

In TRIUMPH-1 tot en met TRIUMPH-4 stopte 3,8 tot 18,2 procent van de deelnemers vanwege bijwerkingen, tegenover 4,0 tot 4,9 procent bij placebo. De percentages per dosis staan in de tabel met bijwerkingen per dosis.

In TRIUMPH-4 waren de percentages met retatrutide lager bij deelnemers die bij aanvang een BMI van 35 of hoger hadden: 8,8 procent bij 9 mg en 12,1 procent bij 12 mg, tegenover 4,8 procent bij placebo. In het collegiaal getoetste onderzoek TRANSCEND-T2D-1 stopte 2 tot 5 procent van de deelnemers met retatrutide vanwege bijwerkingen, tegenover niemand met placebo.

Hoe lang bijwerkingen van retatrutide duren en wat helpt

De verslagen van de fase 2- en TRIUMPH-onderzoeken geven geen gebruikelijke duur voor maag-darmklachten. De enige gedocumenteerde manier om de verdraagbaarheid te beïnvloeden is lager en langzamer beginnen: in fase 2 kwam misselijkheid bij 8 mg voor bij 17,1 procent met een start van 2 mg, tegenover 60,0 procent met een start van 4 mg. Het fase 3-programma begint bij 2 mg en verhoogt de dosis elke 4 weken (stappen van 2, 4, 6, 9 en 12 mg) tot de streefdosis van 4, 9 of 12 mg.

Wat de onderzoeken laten zien over het tijdsverloop

De onderzoeksverslagen beschrijven geen getest protocol voor het omgaan met misselijkheid, diarree of andere maag-darmklachten. Het enige gedocumenteerde tijdsverloop, dat van de hartslag, wordt besproken bij hartslag en cardiovasculaire veiligheid.

De halfwaardetijd van ongeveer 6 dagen verklaart het schema van eenmaal per week; het is een farmacokinetische waarde en geen maat voor hoe lang bijwerkingen duren.

Fase 2: misselijkheid per startdosis

Registerresultaten voor het fase 2-onderzoek naar obesitas (NCT04881760). Het cijfer van 60,0 procent betreft de 8 mg-groep met snelle dosisverhoging. De vergelijking tussen de twee 8 mg-groepen laat zien dat de startdosis, niet de streefdosis, het verschil maakte.

Bijwerkingen van retatrutide versus tirzepatide en semaglutide

Retatrutide, tirzepatide en semaglutide verschillen in receptoractiviteit: retatrutide activeert de GIP-, GLP-1- en glucagonreceptoren, tirzepatide (Mounjaro) is een GIP- en GLP-1-agonist en semaglutide is een GLP-1-agonist. Er is nog geen gepubliceerd onderzoek dat hun bijwerkingen rechtstreeks vergelijkt.

Percentages uit afzonderlijke onderzoeken zijn niet direct vergelijkbaar, omdat de onderzoekspopulaties, looptijden en onderzoeksopzetten verschillen. Twee directe vergelijkingen lopen: TRIUMPH-5 (NCT06662383) vergelijkt retatrutide met tirzepatide, met de primaire afronding gepland voor november 2026, en TRANSCEND-T2D-2 (NCT06260722) vergelijkt retatrutide met semaglutide bij diabetes type 2; de primaire afronding daarvan was gepland voor augustus 2026, maar in september 2026 waren er nog geen resultaten geplaatst.

Zie voor de gewichtsresultaten van retatrutide de volledige resultaten van TRIUMPH fase 3; de referentieonderzoeken voor tirzepatide en semaglutide zijn SURMOUNT-1 en STEP 1.

Waar de gegevens over bijwerkingen van retatrutide vandaan komen

De gegevens over verdraagbaarheid komen uit twee collegiaal getoetste fase 2-onderzoeken en de fase 3-programma's TRIUMPH en TRANSCEND. Van de fase 3-onderzoeken is per september 2026 alleen TRANSCEND-T2D-1 gepubliceerd in een collegiaal getoetst tijdschrift; de cijfers voor TRIUMPH-1 tot en met TRIUMPH-4 komen uit persberichten van Lilly.

De aantallen voor TRIUMPH-1 en TRIUMPH-3 zijn de gerandomiseerde deelnemers; de registers vermelden iets minder ingeschreven deelnemers.

Doses retatrutide in de onderzoeken: kort overzicht

Retatrutide is een experimenteel geneesmiddel zonder goedgekeurd doseringsadvies. De cijfers hier zijn onderzoeksdoses of gemeld gebruik, geen advies. De fase 3-onderzoeken beginnen met 2 mg eenmaal per week en verhogen de dosis elke 4 weken via 2, 4, 6, 9 en 12 mg, met streefdoses van 4, 9 of 12 mg afhankelijk van het onderzoek.

Wat gemeld gebruik betreft, vermeldt een productpagina van één leverancier (BergdorfBio) 0,5 mg per week als onderzoeksprotocol voor beginners en 2 tot 12 mg per week als gevorderd protocol. De 0,5 mg is geen startdosis voor fase 3; in het fase 2-onderzoek naar diabetes type 2 was het een lagedosisgroep zonder dosisverhoging. De volledige doseringstabel en titratie van retatrutide behandelt elke dosisstap.

Retatrutide oplossen en injecteren: korte gids

Onderzoeksflacons zoals de retatrutide-onderzoeksflacon bevatten gevriesdroogd poeder dat vóór gebruik wordt gemengd met bacteriostatisch water (10 ml). Bij een flacon van 10 mg geeft toevoeging van 2 ml een concentratie van 5 mg/ml.

De berekening is kort: de concentratie in mg/ml is de inhoud van de flacon in mg gedeeld door het oplosmiddel in ml; het volume in ml is de dosis in mg gedeeld door de concentratie; de eenheden op een U-100-spuit zijn het volume in ml maal 100. Bij 5 mg/ml is een dosis van 2 mg gelijk aan 0,4 ml of 40 eenheden, en 0,5 mg aan 0,1 ml of 10 eenheden, omdat één eenheid op een U-100-spuit 0,01 ml is. Als u niet zeker weet hoeveel bacteriostatisch water u bij andere flaconformaten moet toevoegen, gebruik dan de peptidecalculator.

Eén eenheid op een U-40-spuit is 0,025 ml. Verwisseling van de U-40- en U-100-schaal leidt dus tot een doseringsfout met een factor 2,5; de streepjes op de spuit geven het volume aan, niet de hoeveelheid geneesmiddel. De naaldtechniek volgt de insulineaanbevelingen van FITTER 2016 en FIT UK 2019, met de kortste naalden (4 mm voor een pen, 6 mm voor een spuit) als eerste keuze. De stapsgewijze uitleg staat in de injectiegids voor retatrutide; zie voor algemene benodigdheden injectiebenodigdheden en injectieaccessoires. In de onderzoeken wordt retatrutide eenmaal per week onderhuids geïnjecteerd.

Juridische en dopingstatus (september 2026)

Per september 2026 is retatrutide een experimenteel geneesmiddel dat door geen enkele autoriteit is goedgekeurd; het mag niet legaal voor gebruik bij mensen worden verkocht of aangeprezen. Legale toegang verloopt via onderzoeken van Lilly en, sinds juni 2026, via een programma voor uitgebreide toegang vóór goedkeuring (NCT07629401) voor mensen met een BMI van 35 of hoger en ten minste twee ernstige aandoeningen die verband houden met obesitas, als goedgekeurde behandelingen niet hebben gewerkt en deelname aan een onderzoek niet mogelijk is.

Lilly is van plan in het eerste kwartaal van 2027 een Biologics License Application in te dienen bij de FDA. De FDA heeft verkopers van onderzoekschemicaliën gewaarschuwd dat retatrutideproducten met het etiket 'research use only' als niet-goedgekeurde geneesmiddelen worden beschouwd wanneer ze voor gebruik bij mensen worden aangeboden. In augustus 2026 spande Lilly een rechtszaak aan tegen zes verkopers van retatrutide.

Op de verboden lijst van WADA omvat categorie S0 farmacologische stoffen zonder goedkeuring van een gezondheidsautoriteit voor gebruik bij mensen, waaronder geneesmiddelen in klinische ontwikkeling. De lijst voor 2027, gepubliceerd in september 2026 en geldig vanaf 1 januari 2027, handhaaft S0 met aanvullende voorbeelden. Retatrutide wordt niet afzonderlijk genoemd, maar valt als geneesmiddel in klinische ontwikkeling zonder goedkeuring voor gebruik bij mensen onder de definitie van S0. Stoffen in S0 zijn altijd verboden, zowel binnen als buiten wedstrijden. Sporters kunnen de status bij NADA of Global DRO nagaan. Goedgekeurde GLP-1-receptoragonisten zoals semaglutide en tirzepatide zijn niet verboden en blijven in 2027 op het monitoringprogramma staan.

Veelgestelde vragen

Wat zijn de meest voorkomende bijwerkingen van retatrutide?

Maag-darmklachten zijn de meest voorkomende bijwerkingen in het onderzoeksprogramma. In de fase 3-onderzoeken van TRIUMPH kwam misselijkheid voor bij 13,7 tot 43,2 procent van de deelnemers met retatrutide, tegenover 5,8 tot 14,8 procent met placebo, afhankelijk van het onderzoek en de dosis. Volgens de verslagen waren deze klachten meestal licht tot matig. Diarree, verstopping en braken zijn de andere veelvoorkomende klachten; in TRIUMPH-3 kwam diarree vaker voor dan misselijkheid.

Wordt 9 mg beter verdragen dan 12 mg?

Er is geen eenduidig patroon. In TRIUMPH-1, TRIUMPH-3 en TRIUMPH-4 stopten meer deelnemers vanwege bijwerkingen bij 12 mg dan bij 9 mg, terwijl in TRIUMPH-2 het stoppercentage hoger was bij 9 mg (11,6 procent) dan bij 12 mg (7,7 procent). Misselijkheid kwam bij 12 mg vaker voor dan bij 9 mg in elk onderzoek dat beide doses rapporteerde.

Wat is dyesthesie (tintelende huid) bij retatrutide?

Dyesthesie betekent tintelingen, een branderig gevoel of een anderszins veranderd huidgevoel. Het is gedocumenteerd in onderzoeken met retatrutide: 20,9 procent bij 12 mg in TRIUMPH-4 tegenover 0,7 procent bij placebo, en 2,3 tot 4,5 procent in TRANSCEND-T2D-1 tegenover niemand bij placebo. In TRIUMPH-4 waren de meeste gevallen licht en leidden ze zelden tot stoppen met de behandeling. In fase 2 trad pijn door lichte aanraking alleen op bij 12 mg.

Verhoogt retatrutide de hartslag?

In het fase 2-onderzoek naar obesitas steeg de hartslag afhankelijk van de dosis, bereikte rond week 24 een piek en daalde daarna. De TRIUMPH-persberichten geven geen cijfers over de hartslag en de volledige TRIUMPH-publicaties zijn nog niet verschenen. Een overzicht van de hartslagresultaten in fase 3 is dus nog niet beschikbaar.

Hoe lang duren bijwerkingen van retatrutide?

De aangehaalde onderzoeksverslagen vermelden niet hoe lang afzonderlijke maag-darmklachten duren. Het enige gedocumenteerde tijdsverloop betreft de hartslagrespons in fase 2, die rond week 24 een piek bereikte en daarna afnam; daarnaast ging een start met 2 mg in plaats van 4 mg gepaard met minder misselijkheid. De halfwaardetijd van ongeveer 6 dagen verklaart het wekelijkse schema en is geen maat voor de duur van bijwerkingen.

Wat helpt tegen bijwerkingen van retatrutide?

De onderzoeken documenteren één mogelijkheid: lager beginnen en de dosis langzamer verhogen. In fase 2 kwam misselijkheid bij 8 mg voor bij 17,1 procent met een start van 2 mg, tegenover 60,0 procent met een start van 4 mg. In het fase 3-programma wordt de dosis vanaf 2 mg elke 4 weken verhoogd. De hier gebruikte bronnen beschrijven geen getest protocol voor het omgaan met misselijkheid of diarree.

Hoe vaak stoppen mensen met retatrutide vanwege bijwerkingen?

In TRIUMPH-1 tot en met TRIUMPH-4 stopte 3,8 tot 18,2 procent van de deelnemers vanwege bijwerkingen, tegenover 4,0 tot 4,9 procent met placebo. In TRANSCEND-T2D-1 was dit 2 tot 5 procent met retatrutide, tegenover niemand met placebo. In TRIUMPH-4 waren de percentages met retatrutide lager in de subgroep met een BMI van 35 of hoger bij aanvang dan in de totale onderzoekspopulatie.

Zijn bijwerkingen van retatrutide erger dan die van tirzepatide of semaglutide?

Er is geen rechtstreekse vergelijking van de verdraagbaarheid gepubliceerd en percentages uit afzonderlijke onderzoeken zijn niet direct vergelijkbaar. Twee directe onderzoeken lopen: TRIUMPH-5 tegenover tirzepatide en TRANSCEND-T2D-2 tegenover semaglutide bij diabetes type 2. Voor TRANSCEND-T2D-2 was de primaire afronding gepland voor augustus 2026; per september 2026 waren er nog geen resultaten geplaatst.

Kan retatrutide een lage bloedsuikerspiegel veroorzaken?

In het fase 2-onderzoek bij mensen met diabetes type 2 en in het fase 3-onderzoek TRANSCEND-T2D-1 werd geen ernstige hypoglykemie gemeld. In het fase 2-onderzoek waren de belangrijkste bijwerkingen lichte tot matige maag-darmklachten; in TRANSCEND-T2D-1 varieerde het percentage deelnemers dat stopte vanwege bijwerkingen van 2 tot 5 procent.

Is retatrutide veilig? Welke ernstige risico's zijn in onderzoeken gemeld?

De veiligheid op lange termijn is nog niet vastgesteld: de volledige TRIUMPH-publicaties zijn nog niet verschenen en het specifieke onderzoek TRIUMPH-Outcomes loopt tot ongeveer 2029. In TRIUMPH-3, met deelnemers die al hart- en vaatziekten hadden, waren er 44 ernstige ongewenste cardiovasculaire voorvallen met retatrutide tegenover 52 met placebo (MACE-5), en 27 tegenover 23 (MACE-3); geen van beide verschillen was statistisch significant. De persberichten geven geen cijfers over pancreatitis, galblaas- of schildkliervoorvallen.

Melden onderzoeken met retatrutide haarverlies of spierverlies?

De hier aangehaalde bronnen geven geen cijfers over haarverlies of spierverlies. De gedocumenteerde verschijnselen zijn maag-darmklachten, verminderde eetlust, dyesthesie en allodynie, veranderingen in de hartslag, aantallen cardiovasculaire voorvallen en stoppen met de behandeling. Volledige collegiaal getoetste publicaties van TRIUMPH-1 tot en met TRIUMPH-4 zijn per september 2026 nog niet verschenen.

Bronnen

1. Jastreboff AM et al.: Retatrutide, een agonist van drie hormoonreceptoren, bij obesitas: een fase 2-onderzoek (NCT04881760). New England Journal of Medicine 2023.
2. ClinicalTrials.gov: registerresultaten voor NCT04881760 (bijwerkingen per startdosis, bevindingen over huidgevoel).
3. Rosenstock J et al.: Retatrutide voor mensen met diabetes type 2: een fase 2-onderzoek (NCT04867785). Lancet 2023.
4. Coskun T et al.: LY3437943 van ontdekking tot klinische proof of concept. Cell Metabolism 2022.
5. Spolitu S et al.: Glucagonsignalering in de lever reguleert PCSK9 en LDL-cholesterol (onderzoek bij muizen). Circulation Research 2019.
6. Urva S et al.: Fase 1b-onderzoek van LY3437943 met meerdere oplopende doses (NCT04143802). Lancet 2022.
7. Bajaj HS et al.: TRANSCEND-T2D-1 (NCT06354660). Lancet 2026.
8. Lilly, 23 juli 2026: eerste hoofdresultaten van TRIUMPH-2 en TRIUMPH-3 (NCT05929079, NCT05882045), inclusief de MACE-cijfers van TRIUMPH-3.
9. Lilly, 21 mei 2026: eerste hoofdresultaten van TRIUMPH-1 (NCT05929066).
10. Lilly, 11 december 2025: eerste hoofdresultaten van TRIUMPH-4 (NCT05931367).
11. Financiële resultaten van Lilly voor Q2 2026: Form 8-K, Exhibit 99.1 (BLA gepland voor Q1 2027).
12. ClinicalTrials.gov: TRIUMPH-5 (NCT06662383), retatrutide versus tirzepatide.
13. ClinicalTrials.gov: TRANSCEND-T2D-2 (NCT06260722), retatrutide versus semaglutide.
14. ClinicalTrials.gov: TRIUMPH-Outcomes (NCT06383390).
15. ClinicalTrials.gov: uitgebreide toegang tot retatrutide vóór goedkeuring (NCT07629401).
16. U.S. Food and Drug Administration: waarschuwingsbrief aan Gram Peptides (31 maart 2026).
17. BioPharma Dive: Lilly klaagt verkopers aan wegens een obesitasmiddel op de zwarte markt (12 augustus 2026).
18. World Anti-Doping Agency: verboden lijst voor 2027 (gepubliceerd in september 2026, geldig vanaf 1 januari 2027).
19. IFBB: weergave van de verboden lijst van WADA (S0, niet-goedgekeurde stoffen).
20. Jastreboff AM et al.: SURMOUNT-1, tirzepatide (NCT04184622). New England Journal of Medicine 2022.
21. Wilding JPH et al.: STEP 1, semaglutide 2,4 mg (NCT03548935). New England Journal of Medicine 2021.
22. Barrera F, Murvelashvili N: veterinaire insulinespuiten (U-100- en U-40-schalen). Case Reports in Endocrinology 2019.
23. Frid AH et al.: Nieuwe aanbevelingen voor insulinetoediening (FITTER). Mayo Clinic Proceedings 2016.
24. FIT UK: Britse aanbevelingen voor injectie- en infusietechniek, 5e editie. 2019.