MOTS-c: belangrijkste punten
MOTS-c is een mitochondriaal peptide van 16 aminozuren, met cel- en muisgegevens over stofwisseling en inspanning, zonder gepubliceerde humane doseringsstudie. Laatst herzien: september 2026.
- MOTS-c werd voor het eerst beschreven in 2015 en wordt gecodeerd in een klein open leesraam van het mitochondriale 12S-rRNA-gen (Lee 2015).
- Bij muizen verminderden doseringen van 0,5 tot 15 mg/kg per dag de gewichtstoename en insulineresistentie door voeding en verbeterden ze de loopprestaties (Lee 2015, Reynolds 2021).
- Humane gegevens betreffen lichaamseigen MOTS-c: de concentratie in spieren steeg na fietsen 11,9-voudig bij 10 jonge mannen (Reynolds 2021).
- Gemeld gebruik op fora en in gidsen concentreert zich rond 5 tot 15 mg per week, verdeeld over drie injecties of kleine dagelijkse doseringen.
- De eerste fase 2a-studie, MOTS-MET (NCT07505745), begon in februari 2026 en heeft geen resultaten gepubliceerd.
Ga direct naar de doseringstabel, het oplossen of de bijwerkingen.
Wat is MOTS-c?
MOTS-c is een peptide van 16 aminozuren dat wordt gecodeerd in een kort open leesraam van het mitochondriale 12S-rRNA-gen en voor het eerst werd beschreven in 2015.
De aminozuurvolgorde is MRWQEMGYIFYPRKLR, de molecuulformule C101H152N28O22S2 bij 2.174,6 g/mol en het CAS-registratienummer 1627580-64-6. De structuur is vastgelegd in de PubChem-vermelding voor MOTS-c. Chemisch behoort het tot de mitochondriaal afgeleide peptiden, een klasse peptiden die door mitochondriaal DNA worden gecodeerd.
Changhan Lee en Pinchas Cohen van de University of Southern California beschreven MOTS-c in 2015; de intellectuele eigendom berust bij UCLA en werd in licentie gegeven aan CohBar, dat de gemodificeerde analoog CB4211 ontwikkelde. Producten die als MOTS-c worden verkocht, kunnen de vrije base, het acetaat of het trifluoracetaatzout zijn. Er bestaat geen USAN- of INN-naam, waardoor de zoutvorm per leverancier kan verschillen.
Hoe MOTS-c werkt
In cel- en diermodellen remt MOTS-c de folaatcyclus en de de-novosynthese van purines, waardoor AMPK wordt geactiveerd. Het precieze moleculaire doelwit blijft onbekend.
De studie uit 2015 van Lee en collega's wees skeletspier aan als doelweefsel. In cellen die zo waren aangepast dat ze extra MOTS-c produceerden, hoopte lichaamseigen AICAR zich op tot meer dan 20 keer de concentratie in controlecellen. Dit is een bevinding in celkweek (HEK293-cellen) zonder overeenkomstig resultaat bij dieren of mensen. Bij glucosetekort verplaatste MOTS-c zich op AMPK-afhankelijke wijze naar de celkern en reguleerde het nucleaire genen, waaronder antioxidantrespons-elementen, waarbij NRF2 betrokken was (Kim 2018).
Het FDA-achtergronddocument van mei 2026 stelt dat het moleculaire doelwit van MOTS-c onbekend blijft, waardoor effecten op orgaanniveau moeilijk te voorspellen zijn. Een studie uit 2024 meldt dat MOTS-c bindt aan en het kinase CK2 activeert in skeletspier: bij muizen was er minder spieratrofie en meer glucoseopname in spieren, terwijl de K14Q-variant zwakker aan CK2 bond (Kumagai 2024). Een eLife-artikel uit 2026 beschrijft MOTS-c als een amfipatisch afweerpeptide met directe antibacteriële activiteit dat MRSA neutraliseerde in een muismodel voor peritonitis (Rice 2026).
Voordelen en effecten van MOTS-c in één oogopslag
Gedocumenteerde voordelen komen uit cel- en diermodellen en uit observationele metingen van bloedwaarden, niet uit injecties met MOTS-c bij mensen.
| Effect | Bewijsniveau | Belangrijkste studie en resultaat |
|---|---|---|
| Lichaamsgewicht en insulineresistentie | Muis | Lee 2015: ongeveer 20 procent minder lichaamsgewicht na 8 weken vetrijke voeding; glucose-infusiesnelheid bij een clamp ongeveer +30 procent |
| Inspanningsprestaties en veroudering | Muis | Reynolds 2021: betere loopprestaties bij jonge, middelbare en oude muizen; levensduur slechts een trend (mediaan +6,4 procent, P = 0,23) |
| Lichaamseigen reactie op inspanning | Mens, observationeel | MOTS-c in spieren steeg 11,9-voudig na fietsen bij 10 jonge mannen (Reynolds 2021); een tweede studie vond slechts een trend in plasma na 45 minuten duurinspanning (von Walden 2021) |
| Bloedwaarden bij diabetes en obesitas | Mens, observationeel | Lager bij diabetes type 2 (meta-analyse SMD -0,89, Zhou 2024); bij obesitas hoger (meta-analyse SMD +0,51, Zhou 2024; 273 versus 223 pg/ml, Yoon 2026), geen verschil (Ozkaya 2025), lager bij kinderen met obesitas (Luo 2023) |
| Antimicrobiële werking en immuunsignalering | Cel en muis | Rice 2026 (eLife): directe antibacteriële activiteit, MRSA geneutraliseerd in een muismodel voor peritonitis |
| Gegevens over toediening bij mensen | Niets gepubliceerd | Geen gepubliceerde humane doseringsstudie; fase 2a MOTS-MET (NCT07505745) begon in februari 2026, nog geen resultaten |
Onderzoek en bewijs voor MOTS-c
Geen gepubliceerde humane studie heeft de toediening van MOTS-c onderzocht: het bewijs bestaat uit cel- en muisstudies, observationele gegevens over lichaamseigen MOTS-c, fase 1-gegevens over de analoog CB4211 en één fase 2a-studie die nog deelnemers werft.
Dierstudies: gewicht, stofwisseling en inspanning
Bij muizen voorkwam MOTS-c obesitas en insulineresistentie door voeding en verbeterde het de loopprestaties bij doseringen van 0,5 tot 15 mg/kg per dag.
In de studie uit 2015 van Lee en collega's kregen mannelijke CD-1-muizen op een vetrijk dieet gedurende 8 weken intraperitoneaal 0,5 mg/kg per dag en wogen ze ongeveer 20 procent minder dan controlemuizen; in clamp-experimenten verhoogde 5 mg/kg per dag gedurende 7 dagen de glucose-infusiesnelheid met ongeveer 30 procent. Hetzelfde artikel meldt dat MOTS-c leeftijdsgebonden en door voeding veroorzaakte insulineresistentie en door voeding veroorzaakte obesitas voorkwam.
Reynolds 2021 testte 5 en 15 mg/kg per dag en vond dat alleen de hogere dosis na 10 dagen de loopprestaties verbeterde bij jonge muizen op een vetrijk dieet; bij middelbare en oude muizen verbeterde 15 mg/kg per dag gedurende 2 weken de fysieke prestaties in alle leeftijdsgroepen. Toediening op latere leeftijd (15 mg/kg driemaal per week) liet slechts een trend naar een langere levensduur zien (mediaan +6,4 procent, maximum +7,0 procent, P = 0,23).
In een afzonderlijke studie reproduceerde de mtDNA-variant m.1382A>C (K14Q) deze effecten niet bij mannelijke muizen op een vetrijk dieet, en vrouwelijke muizen vertoonden helemaal geen effect (Zempo 2021). Mannelijke dragers van die variant hadden in de onderzochte cohorten ook vaker diabetes type 2.
Humane gegevens en de analoog CB4211
Bevindingen bij mensen beschrijven lichaamseigen MOTS-c bij inspanning en stofwisselingsziekten en de verdraagbaarheid van de analoog CB4211 in fase 1, niet de effecten van geïnjecteerd MOTS-c.
Bij 10 ongetrainde jonge mannen die op een ergometer fietsten, steeg MOTS-c in spieren na inspanning 11,9-voudig, steeg de bloedconcentratie tijdens inspanning 1,6-voudig en erna 1,5-voudig, en keerden beide na 4 uur rust terug naar de uitgangswaarde (Reynolds 2021). In een gerandomiseerde studie (n = 30, van wie 10 in de duursportgroep) vertoonde MOTS-c in plasma na 45 minuten duurinspanning slechts een trend naar stijging (von Walden 2021).
In observationele studies hangen bloedconcentraties samen met stofwisselingsziekten. Een meta-analyse van 7 studies (602 deelnemers) vond lagere waarden bij diabetes type 2 (SMD -0,89) en hogere bij obesitas (SMD +0,51) (Zhou 2024); een Qatarese dwarsdoorsnedestudie vond ook lagere waarden bij diabetes type 2 (Ramanjaneya 2019); één dwarsdoorsnedestudie meldt 273 versus 223 pg/ml bij volwassenen met obesitas en geen verandering 6 maanden na bariatrische chirurgie (Yoon 2026), een andere vond geen verschil tussen obesitas en normaal gewicht (Ozkaya 2025), en kinderen met obesitas hadden lagere waarden (Luo 2023). Absolute waarden zijn tussen methoden niet vergelijkbaar: één ELISA rapporteerde 45,9 tot 218,5 ng/ml, wat een gevalideerde massaspectrometrische methode niet kon bevestigen (Knoop 2019).
Slechts één humaan onderzoeksprogramma in deze klasse heeft tot nu toe resultaten gemeld, en dat onderzocht een analoog. In fase 1a werd CB4211 als enkelvoudige en meervoudige oplopende doseringen gedurende één week toegediend aan 65 gezonde volwassenen en over het algemeen verdragen; reacties op de injectieplaats waren de enige bijwerking boven 10 procent. In fase 1b kregen 20 volwassenen met obesitas en leververvetting gedurende 4 weken eenmaal daags 25 mg subcutaan (11 actief, 9 placebo); ALT daalde met 21 procent versus 4 procent, AST met 28 procent versus 11 procent en glucose met 6 procent versus 0 procent, terwijl levervet (MRI-PDFF, -5,03 versus -4,88 procent) en lichaamsgewicht geen duidelijk voordeel lieten zien (persbericht met hoofdresultaten van CohBar, 10 augustus 2021; NCT03998514). Het persbericht is een verklaring van het bedrijf, geen collegiaal getoetst artikel.
Voor MOTS-c zelf voorziet de fase 2a-studie MOTS-MET (NCT07505745) in 120 volwassenen met prediabetes en overgewicht of obesitas in één centrum (Shenzhen), een vaste dosis eenmaal daags subcutaan gedurende 12 weken (de hoeveelheid is niet gepubliceerd), met de Matsuda-index als primair eindpunt. De studie begon in februari 2026, stond geregistreerd als wervend (register voor het laatst geverifieerd in maart 2026) en verwacht afronding van het primaire onderzoek in februari 2027.
Dosering van MOTS-c
Er is geen goedgekeurde of in studies gevalideerde humane dosis van MOTS-c: muizen kregen 0,5 tot 15 mg/kg per dag, de analoog CB4211 werd eenmaal daags in een dosis van 25 mg toegediend en gemeld gebruik concentreert zich rond 5 tot 15 mg per week.
De cijfers over gemeld gebruik komen uit forumdiscussies, een gids van een commerciële kliniek en gidspagina's van leveranciers; het zijn geen aanbevelingen van een gezondheidsautoriteit. Eerst volgt de tabel, daarna de doseringen uit muis- en analoogstudies.
MOTS-c-doseringstabel: gemeld gebruik
Gemeld gebruik concentreert zich rond 5 tot 15 mg per week, verdeeld over drie injecties of kleine dagelijkse doseringen, met volgens forumberichten een lage startdosis van 0,2 tot 1 mg.
| Patroon | Dosis per injectie | Frequentie | Weektotaal | Eenheden op een U-100-spuit (10 mg/ml) | Gemeld door |
|---|---|---|---|---|---|
| Lage startdosis | 0,2 tot 1 mg | eerste injecties, of dagelijks | 1,4 tot 7 mg bij dagelijks gebruik | 2 tot 10 eenheden bevatten 0,2 tot 1 mg | forumberichten, één protocolbericht van een verkoper |
| Driemaal per week | 3,3 tot 5 mg (bereik 1 tot 5 mg) | maandag, woensdag, vrijdag | 10 tot 15 mg | 33 tot 50 eenheden bevatten 3,3 tot 5 mg | forumberichten |
| Dagelijks lage dosis | 0,2 tot 2 mg | elke dag | 1,4 tot 14 mg | 2 tot 20 eenheden bevatten 0,2 tot 2 mg | forumberichten |
| Hogere gemelde patronen | 5 mg op 4 tot 5 dagen; één kliniekgids tot 10 mg | 3 tot 5 keer per week | 20 tot 50 mg | 50 tot 100 eenheden bevatten 5 tot 10 mg | forumbericht, gids van een commerciële kliniek |
| Verdeling over de week | 3,3 mg | 3 injecties per week, daarna 4 weken pauze (één bericht) | 10 mg | 33 eenheden bevatten 3,3 mg | forumbericht |
| Bereik in calculator van leverancier | 5 tot 10 mg (voorzichtige start 5 mg) | een- of tweemaal per week | 5 tot 20 mg | 50 tot 100 eenheden bevatten 5 tot 10 mg | calculatorpagina van BergdorfBio |
| Wekelijks bereik op gidspagina | ongeveer 1,7 tot 10 mg (5 tot 10 mg per week, verdeeld) | 1 tot 3 dagen per week | 5 tot 10 mg | 17 tot 100 eenheden bevatten 1,7 tot 10 mg | gidspagina van Path To Peptides |
De eenheden gaan uit van een flacon met 10 mg opgelost in 1 ml bacteriostatisch water (10 mg/ml); de omrekening wordt behandeld in het gedeelte over oplossen. Gebruik voor de berekening bij elke andere flacongrootte de peptidecalculator.
Herkomst van deze patronen:
- Peptide Critic-forum, discussie 1388 (10 gebruikers met doseringsgegevens, berichten van 7 mei tot 18 juni 2026): 1 tot 5 mg driemaal per week (meestal 3,3 tot 5 mg) of 0,2 tot 2 mg dagelijks; één gebruiker nam 5 mg op 4 tot 5 dagen per week.
- Discussie 1175 (21 en 22 april 2026): 10 mg per week in 3 injecties, 2,5 mg dagelijks, 1,33 tot 2 mg dagelijks of 1,5 tot 2 mg om de 3,5 dagen.
- Discussie 349 (protocolbericht, auteur vermeld als geverifieerde verkoper): 200 mcg dagelijks, elke 2 weken verhoogd met 200 mcg tot maximaal 1 mg dagelijks.
- Discussies 2154 en 2273 (juli 2026): 1 mg van maandag tot vrijdag gedurende 12 weken, 500 mcg of ongeveer 1,5 mg dagelijks.
- Healthspan-kliniekgids (29 juni 2026): beginnen met 2,5 tot 5 mg, daarna 5 tot 10 mg per injectie, 3 tot 5 keer per week.
- Calculatorpagina van BergdorfBio: voorzichtige start met 5 mg eenmaal per week, standaard 5 tot 10 mg een- of tweemaal per week.
- Path To Peptides: 5 tot 10 mg per week, verdeeld over 1 tot 3 dagen.
Er bestaat geen klinische dosis van MOTS-c. Het bereik van 2,5 tot 10 mg dat sommige onlinegidsen een klinische dosis noemen, komt uit de praktijk van klinieken en fora, niet uit studies.
Doseringen in studies (dieren en analoog)
Gepubliceerde doseringen bestaan alleen voor muizen (0,5 tot 15 mg/kg per dag) en voor de analoog CB4211 (25 mg eenmaal daags in fase 1b).
| Studie of bron | Populatie | Dosis | Toedieningsweg en duur | Resultaat of opmerking |
|---|---|---|---|---|
| Lee 2015 | Mannelijke CD-1-muizen op een vetrijk dieet | 0,5 mg/kg per dag | i.p., 8 weken | Ongeveer 20 procent minder lichaamsgewicht versus controle |
| Lee 2015 (clamp) | Mannelijke CD-1-muizen | 5 mg/kg per dag | i.p., 7 dagen | Glucose-infusiesnelheid ongeveer +30 procent |
| Reynolds 2021 | Jonge CD-1-muizen op een vetrijk dieet (10 dagen) | 5 of 15 mg/kg per dag | i.p. | Alleen 15 mg/kg verbeterde de loopprestaties |
| Reynolds 2021 | Muizen van middelbare leeftijd (12 maanden) en oude muizen (22 maanden) | 15 mg/kg per dag | i.p., 2 weken vóór de loopbandtest | Fysieke prestaties verbeterden in alle leeftijdsgroepen |
| Reynolds 2021 (op latere leeftijd) | Muizen vanaf ongeveer 23,5 maanden | 15 mg/kg, 3 keer per week | i.p., tot het levenseinde | Levensduur slechts een trend, niet significant |
| CB4211 fase 1a (analoog) | 65 gezonde volwassenen | enkelvoudige en meervoudige oplopende doseringen | s.c., één week | Reacties op de injectieplaats als enige bijwerking boven 10 procent |
| CB4211 fase 1b (analoog) | 20 volwassenen met obesitas en leververvetting (11 actief) | 25 mg eenmaal daags | s.c., 4 weken | ALT -21 versus -4 procent, AST -28 versus -11 procent, glucose -6 versus 0 procent; levervet geen voordeel versus placebo |
| MOTS-MET fase 2a (NCT07505745) | 120 volwassenen met prediabetes en overgewicht of obesitas | vaste dosis eenmaal daags, hoeveelheid niet gepubliceerd | s.c., 12 weken | Nog geen resultaten gepubliceerd |
Omgerekend op basis van lichaamsoppervlak (FDA-richtlijn 2005) komen de muisdoseringen van 0,5, 5 en 15 mg/kg per dag overeen met ongeveer 0,04, 0,41 en 1,22 mg/kg. Deze omrekening stelt geen effectieve of veilige humane dosis vast en houdt geen rekening met de injectieroute (i.p. bij muizen).
MOTS-c-cyclus en protocol
Gemelde cycli duren 8 tot 12 weken, gevolgd door een pauze van 4 tot 6 weken.
De twee voornaamste patronen zijn driemaal per week met weektotalen van 10 tot 15 mg en kleine dagelijkse doseringen die langzaam worden verhoogd. Volgens forumberichten beginnen gebruikers vaak met 0,2 tot 1 mg om op allergische reacties te letten, terwijl de Healthspan-kliniekgids met 2,5 tot 5 mg begint. Cyclusduur en pauze komen vooral voor op gidspagina's (Healthspan: 8 tot 12 weken, daarna 4 tot 6 weken pauze; de BergdorfBio-calculator: 8 tot 12 weken, daarna 4 weken pauze; het protocolbericht van een verkoper in discussie 349: 8 tot 12 weken).
MOTS-c oplossen
Voeg langzaam langs de binnenwand van een flacon met 10 mg 1 ml bacteriostatisch water toe, draai voorzichtig rond tot de vloeistof helder is zonder te schudden, en u krijgt 10 mg/ml. Daarmee bevatten 10 eenheden op een U-100-spuit 1 mg.
Oplossen is één berekeningsketen: concentratie (mg/ml) is de inhoud van de flacon (mg) gedeeld door oplosmiddel (ml), volume (ml) is de dosis (mg) gedeeld door de concentratie, en eenheden op een U-100-spuit zijn het volume (ml) maal 100. Benodigdheden: een onderzoeksflacon MOTS-c van 10 mg, bacteriostatisch water voor injectie (USP) en een U-100-insulinespuit.
Zo mengt u MOTS-c
- Bereken de concentratie: 10 mg in 1 ml geeft 10 mg/ml. Gebruik voor andere flacongroottes de peptidecalculator.
- Zuig 1 ml bacteriostatisch water op en laat het langzaam langs de flaconwand lopen. Spuit het niet rechtstreeks op het poeder.
- Draai de flacon voorzichtig rond tot het poeder is opgelost. Niet schudden.
- Controleer de oplossing vóór gebruik op helderheid, deeltjes en verkleuring.
- Reken de dosis om: bij 10 mg/ml is 5 mg gelijk aan 0,5 ml (50 eenheden), 2,5 mg aan 0,25 ml (25 eenheden) en 1 mg aan 0,1 ml (10 eenheden) op een U-100-spuit.
- Bewaar de gemengde flacon bij 2 tot 8 °C en noteer de datum. BergdorfBio noemt 14 tot 28 dagen na oplossen (leveranciersgegevens).
- Noteer de openingsdatum op de fles bacteriostatisch water en gooi deze na 28 dagen weg (etiket).
Bewaar de ongeopende, gevriesdroogde flacon bevroren bij min 20 °C, droog en beschermd tegen licht; kortdurende opslag bij 2 tot 8 °C is mogelijk. Naast de flacon van 10 mg kunt u flacons van 5 mg (genoemd in de FDA-voordracht) en 20 mg (Path To Peptides) tegenkomen; vul voor deze groottes de flaconinhoud in de peptidecalculator in.
De productpagina van BergdorfBio stelt 2 ml bacteriostatisch water voor (5 mg/ml). Met 2 ml zou een dosis van 5 mg 1,0 ml (100 eenheden) zijn en een volledige spuit van 1 ml vullen; daarom gebruikt deze gids 1 ml.
Sneltabel voor oplossen (U-100-eenheden)
Alle rijen gaan uit van een flacon met 10 mg opgelost in 1 ml bacteriostatisch water (10 mg/ml) en tonen elke dosis op een U-100- en een U-40-spuit.
| Dosis | Volume | Eenheden op een U-100-spuit | Eenheden op een U-40-spuit |
|---|---|---|---|
| 5 mg | 0,5 ml | 50 eenheden bevatten 5 mg | 20 eenheden bevatten 5 mg |
| 2,5 mg | 0,25 ml | 25 eenheden bevatten 2,5 mg | 10 eenheden bevatten 2,5 mg |
| 1 mg | 0,1 ml | 10 eenheden bevatten 1 mg | 4 eenheden bevatten 1 mg |
Op een U-40-spuit geeft hetzelfde aantal eenheden 2,5 keer zoveel volume; controleer de U-100-opdruk op de spuit, niet de kleur van de dop (Barrera 2019). Peptideoplossingen zijn geëtiketteerd in mg/ml en de streepjes op de spuit geven een volumeschaal aan.
Hoe MOTS-c te injecteren
Gebruik een korte insulinespuit, til altijd een huidplooi op, injecteer onder een hoek van 90 graden en wissel de injectieplaatsen af.
Deze stappen volgen de injectieaanbevelingen van FITTER 2016 en FIT UK 2019, die voor insuline zijn opgesteld en hier op subcutane onderzoekspeptiden worden toegepast.
- Zuig de dosis op in een U-100-insulinespuit. Bij 10 mg/ml is 1 mg gelijk aan 10 eenheden en 5 mg aan 50 eenheden.
- Gebruik de kortst beschikbare naald voor een insulinespuit (de kortste spuitnaalden zijn 6 mm). Til bij een spuit altijd een huidplooi op, en ook bij elke naald langer dan 4 mm.
- Bij een BMI onder 19 raden de FIT UK-aanbevelingen spuitnaalden helemaal af.
- Injecteer onder een hoek van 90 graden ten opzichte van het oppervlak van de huidplooi.
- Laat de naald na het indrukken van de zuiger minstens 5 seconden in de huid (tot 10 tellen is beter), trek de naald er vervolgens onder dezelfde hoek uit en laat de plooi los.
- Wissel injectieplaatsen af: buik (ongeveer 2 cm van de navel), voor- en buitenzijde van het bovenbeen, billen en de achterkant van de bovenarm als iemand anders injecteert. Kies elke volgende injectieplaats minstens 1 cm van de vorige en vermijd littekens, blauwe plekken en lipohypertrofie.
- Gebruik voor elke injectie een nieuwe spuit en naald. Druk bij bloeding met een gaasje op de plek, wrijf niet.
- Gooi naalden en spuiten onmiddellijk weg in een prikbestendige container en volg de plaatselijke regels.
Zie voor algemene benodigdheden injectiebenodigdheden en injectieaccessoires.
Bijwerkingen van MOTS-c
De frequentie van bijwerkingen van MOTS-c bij mensen is onbekend; gedocumenteerde meldingen omvatten histamineachtige reacties en, voor de analoog CB4211, voorbijgaande, lichte tot matige reacties op de injectieplaats.
Zonder humane doseringsstudie zijn er voor MOTS-c zelf geen dosisafhankelijke frequenties. Wat gedocumenteerd is, komt uit het onderzoeksprogramma met de analoog, uit opmerkingen van autoriteiten, uit gebruikersmeldingen op één forum en uit één gids van een commerciële kliniek.
| Voorval | Dosis of omstandigheid | Frequentie volgens de bron |
|---|---|---|
| Reacties op de injectieplaats | CB4211, fase 1a-dosisverhoging en fase 1b 25 mg dagelijks s.c. | Enige bijwerking boven 10 procent; voorbijgaand, licht tot matig |
| Ernstige ongewenste voorvallen | CB4211 fase 1a en 1b | Geen gemeld in het persbericht met hoofdresultaten |
| Snellere hartslag of hartkloppingen | MOTS-c, gebruikersmeldingen | Geen frequentie gemeld |
| Irritatie op de injectieplaats, slapeloosheid, immuunreacties, koorts | Dezelfde gebruikersmeldingen | Geen frequentie gemeld |
| Histamine- of allergische reacties, reacties op de injectieplaats | Forumberichten uit 2026, uiteenlopende doseringen waaronder 200 mcg | Ongeveer 5 gebruikers op één forum; reacties op de injectieplaats bij 200 mcg beschreven als "behoorlijk heftig" |
| Vermoeidheid, warmtegevoel, lichte misselijkheid | Begin van het stapsgewijs verhogen van de dosis (protocolbericht van een verkoper) | Geen frequentie gemeld |
| Roodheid, zwelling, irritatie op de injectieplaats | Healthspan-kliniekgids | Geen frequentie gemeld |
| Lage bloedsuiker | In combinatie met glucoseverlagende geneesmiddelen (Healthspan) | Risicowaarschuwing, geen frequentie |
| Anafylactische reactie | Forumwaarschuwingen tegen beginnen met 10 mg; één anekdotisch bericht over lichte anafylaxie | Geen bevestigd geval |
| Verandering van bloeddruk | 1 mg van maandag tot vrijdag bij gebruik van bloeddrukmedicatie | Geen verandering gemeld door 2 gebruikers |
| Immunogeniciteit | Injecteerbaar MOTS-c, mogelijk door aggregatie en peptidegerelateerde verontreinigingen | FDA-opmerking; bereide producten kunnen een aanzienlijk risico op immunogeniciteit meebrengen |
| FAERS-meldingen | MOTS-c tot en met 9 maart 2025 | Geen; bereidingsapotheken melden zelden |
Forumgebruikers beginnen laag vanwege de gemelde histamineachtige reacties en reacties op de injectieplaats. Als u glucoseverlagende geneesmiddelen gebruikt, wijst een kliniekgids op lage bloedsuiker als risico om op te letten. Vraag medisch advies bij uitgesproken of aanhoudende reacties en zoek onmiddellijk spoedeisende hulp bij tekenen van een ernstige allergische reactie, zoals moeite met ademhalen, zwelling van gezicht of keel of flauwvallen.
MOTS-c versus CB4211, AICAR en groeihormoonpeptiden
MOTS-c is een mitochondriaal afgeleid peptide dat AMPK via de folaatcyclus activeert; CB4211 is de gemodificeerde analoog, AICAR en BAM15 zijn andere AMPK-activatoren, en groeihormoonpeptiden zoals tesamoreline, sermoreline, CJC-1295 en ipamoreline werken op een andere hormoonas.
Een vergelijking is belangrijk omdat leveranciers en fora deze stoffen losjes als "mitochondriale" of "metabole" peptiden groeperen. Hun werkingsmechanismen en bewijskracht verschillen.
| Stof | Wat is het? | Status van het bewijs |
|---|---|---|
| MOTS-c | Mitochondriaal peptide (MDP) van 16 aminozuren | Cel- en muisgegevens; geen gepubliceerde humane doseringsstudie |
| CB4211 | Gemodificeerde analoog van MOTS-c, ontwikkeld door CohBar | Enige humane doseringsgegevens in deze klasse: fase 1a en 1b (zie humane gegevens); niet verder ontwikkeld na de liquidatie van CohBar |
| AICAR | AMPK-activator die zich ophoopt wanneer MOTS-c in cellen overmatig tot expressie komt | Celgegevens; de stof zelf is niet MOTS-c |
| BAM15 | Voorbeeld van een AMPK-activator | Alleen genoemd als voorbeeld van de klasse |
| Tesamoreline, sermoreline, CJC-1295, ipamoreline | Stoffen die werken op de groeihormoonas (GHRH-analogen of secretagogen) | Geen gedeeld werkingsmechanisme met MOTS-c |
| K14Q-variant en zoutvormen | mtDNA-variant m.1382A>C; vrije base, acetaat, trifluoracetaat | Variant reproduceerde de effecten op gewicht en glucose niet bij mannelijke muizen op een vetrijk dieet (Zempo 2021); zouten worden onder dezelfde naam verkocht |
Stoffen die werken op de groeihormoonas, zoals tesamoreline, hebben geen gedocumenteerd werkingsmechanisme gemeen met MOTS-c (zie onze gids over de dosering van tesamoreline). Andere mitochondriaal afgeleide peptiden, zoals SHLP2, zijn samen met MOTS-c gemeten; in één studie waren beide positief geassocieerd met levervet bij mensen zonder diabetes (Sequeira 2021). Als MOTS-c samen met AICAR of BAM15 wordt genoemd, houd er dan rekening mee dat de stoffen niet uitwisselbaar zijn.
Veelgestelde vragen
Wat is MOTS-c in eenvoudige woorden?
MOTS-c is een mitochondriaal peptide van 16 aminozuren dat in het bloed circuleert en tijdens inspanning in het bloed en erna in spieren stijgt. Het werd in 2015 voor het eerst beschreven door Lee en Cohen als een peptide dat wordt gecodeerd in het mitochondriale 12S-rRNA-gen. Het meeste wat erover bekend is, komt uit cel- en muisstudies.
Wat is de dosering van MOTS-c?
Muisstudies gebruikten 0,5 tot 15 mg/kg per dag en de analoog CB4211 werd in fase 1b getest met 25 mg eenmaal daags. Op fora en in gidsen wordt vooral 5 tot 15 mg per week gemeld, verdeeld over drie injecties van 3,3 tot 5 mg of kleine dagelijkse doseringen. Bij 10 mg/ml komt 3,3 tot 5 mg overeen met 33 tot 50 eenheden op een U-100-spuit.
Hoe lost u een flacon MOTS-c van 10 mg op?
Laat 1 ml bacteriostatisch water langs de flaconwand lopen en draai voorzichtig rond zonder te schudden. De concentratie is 10 mg/ml: 5 mg is 0,5 ml of 50 eenheden, 2,5 mg is 25 eenheden en 1 mg is 10 eenheden op een U-100-spuit. De productpagina van de leverancier stelt in plaats daarvan 2 ml voor (5 mg/ml), waardoor 5 mg een spuit van 1 ml zou vullen; deze gids gebruikt 1 ml.
Hoeveel MOTS-c injecteren mensen per dag?
Forumberichten beschrijven 0,2 tot 2 mg per dag, vaak met een lage startdosis van 0,2 tot 1 mg om op allergische reacties te letten. Andere gebruikers injecteren niet dagelijks maar verdelen een weektotaal van 10 tot 15 mg over drie injecties. Eén protocolbericht van een verkoper begint bij 200 mcg dagelijks en verhoogt dit in enkele weken tot 1 mg.
Wat is een gebruikelijk MOTS-c-protocol of een gebruikelijke cyclus?
Twee patronen overheersen: drie injecties per week (10 tot 15 mg per week) of kleine dagelijkse doseringen die langzaam worden verhoogd. Forumberichten beginnen al bij 0,2 tot 1 mg, terwijl de Healthspan-kliniekgids bij 2,5 tot 5 mg begint. Gidsen beschrijven 8 tot 12 weken gebruik, gevolgd door een pauze van 4 tot 6 weken vóór de volgende cyclus.
Welke voordelen laat MOTS-c in onderzoek zien?
Bij muizen ondersteunde MOTS-c de insulinegevoeligheid, gewichtsbeheersing en loopprestaties in de studies van Lee 2015 en Reynolds 2021. Humane gegevens beschrijven lichaamseigen MOTS-c: de concentratie stijgt na inspanning in spieren en bloed en is bij diabetes type 2 vaak lager. Eén gemodificeerde analoog, CB4211, voltooide een fase 1-programma; voor MOTS-c zelf is geen toedieningsstudie gepubliceerd.
Welke bijwerkingen worden voor MOTS-c gemeld?
Forumberichten beschrijven histamineachtige en allergische reacties; daarom beginnen veel gebruikers bij 0,2 tot 1 mg. In het fase 1-programma met de analoog CB4211 waren voorbijgaande, lichte tot matige reacties op de injectieplaats de enige bijwerking boven 10 procent. De FDA wijst op mogelijke immunogeniciteit door aggregaten en peptidegerelateerde verontreinigingen in bereide producten.
Wat laten voor-en-naresultaten van MOTS-c zien?
Geen gepubliceerde voor-en-na-studie heeft MOTS-c bij mensen onderzocht. Het vaak aangehaalde cijfer van ongeveer 20 procent minder lichaamsgewicht na 8 weken komt van mannelijke muizen op een vetrijk dieet in de studie van Lee uit 2015. Foto's en berichten van gebruikers op fora zijn anekdotisch en kunnen niet aantonen wat het peptide bij mensen doet.
Wat melden gebruikers op Reddit en fora over MOTS-c?
De berichten die voor deze gids zijn bekeken, komen van het Peptide Critic-forum (ongeveer 17 gebruikers in 5 discussies), niet uit een systematisch onderzoek van Reddit. Ze beschrijven histamineachtige reacties, reacties op de injectieplaats en doseringen van 0,2 mg dagelijks tot 5 mg op 4 tot 5 dagen per week. Eén protocolbericht komt van een geverifieerde verkoper.
Hoe lang blijft MOTS-c in het lichaam?
Er is geen farmacokinetische studie van MOTS-c bij mensen of dieren gepubliceerd, dus de halfwaardetijd van een geïnjecteerde dosis is onbekend. In menselijk volbloed in het laboratorium wordt MOTS-c snel afgebroken tot kortere fragmenten. Dat laboratoriumresultaat laat niet zien hoe lang een geïnjecteerde dosis in het lichaam actief blijft.
Bronnen
- Lee C et al.: Het mitochondriaal afgeleide peptide MOTS-c bevordert de metabole homeostase en vermindert obesitas en insulineresistentie. Cell Metabolism 2015. PMID 25738459.
- FDA CDER: Achtergronddocument, PCAC-bijeenkomst 23 tot 24 juli 2026, MOTS-c als bulkgrondstof voor geneesmiddelen (beoordeling gedateerd 11 mei 2026).
- PubChem: MOTS-c (CID 146675088).
- Reynolds JC et al.: MOTS-c is een door inspanning geïnduceerde, mitochondriaal gecodeerde regulator van leeftijdsafhankelijke fysieke achteruitgang en spierhomeostase. Nature Communications 2021. PMID 33473109.
- Kim KH et al.: Het mitochondriaal gecodeerde peptide MOTS-c verplaatst zich naar de celkern om de expressie van nucleaire genen te reguleren als reactie op metabole stress. Cell Metabolism 2018. PMID 29983246.
- Rice MC et al.: MOTS-c is een mitochondriaal gecodeerd, met interferon verbonden afweerpeptide. eLife 2026. PMID 42611943.
- Kumagai et al.: MOTS-c beïnvloedt de skeletspierfunctie door rechtstreeks aan CK2 te binden en dit te activeren. iScience 2024. PMID 39559755.
- Zempo H et al.: Een diabetesbevorderend mtDNA-polymorfisme in het mitochondriaal afgeleide peptide MOTS-c. Aging 2021. PMID 33468709.
- von Walden F et al.: Acute duurinspanning stimuleert circulerende concentraties van mitochondriaal afgeleide peptiden bij mensen. Journal of Applied Physiology 2021. PMID 34351816.
- Ramanjaneya M et al.: Mitochondriaal afgeleide peptiden zijn verlaagd bij personen met diabetes. Frontiers in Endocrinology 2019. PMID 31214116.
- Zhou Q et al.: De correlatie tussen mitochondriaal afgeleide peptiden en metabole toestanden: een systematisch overzicht en meta-analyse. Diabetology & Metabolic Syndrome 2024. PMID 39160573.
- Yoon SH et al.: Systemische MOTS-c-concentraties zijn verhoogd bij volwassenen met obesitas in samenhang met metabole ontregeling en blijven onveranderd na gewichtsverlies. Journal of Clinical and Translational Endocrinology 2026. PMID 41551324.
- Ozkaya DY et al.: MOTS-C-concentraties bij personen met en zonder obesitas en hun samenhang met ontsteking, insulineresistentie en endotheeldisfunctie. Archives of Endocrinology and Metabolism 2025. PMID 41004666.
- Luo YH et al.: MOTS-C-concentraties in serum zijn verlaagd bij kinderen met obesitas en houden verband met de vasculaire endotheelfunctie. Diabetes, Metabolic Syndrome and Obesity 2023. PMID 37077579.
- Sequeira IR et al.: De mitochondriaal afgeleide peptiden MOTS-c en SHLP2 in plasma hangen positief samen met abdominaal en levervet bij mensen zonder diabetes. Biochimica et Biophysica Acta 2021. PMID 34419510.
- Knoop A, Thomas A, Thevis M: Ontwikkeling van een massaspectrometrische detectiemethode voor het mitochondriaal afgeleide peptide MOTS-c in plasmamonsters voor dopingcontrole. Rapid Communications in Mass Spectrometry 2019. PMID 30394592.
- Hudson Biotech: ClinicalTrials.gov NCT07505745 (MOTS-MET), fase 2a bij prediabetes en overgewicht of obesitas, 2026.
- CohBar: Positieve hoofdresultaten van de fase 1a/1b-studie met CB4211 (10 augustus 2021); ClinicalTrials.gov NCT03998514.
- CohBar, SEC EDGAR: Formulier 8-K (ingediend op 13 november 2023), liquidatie na een mislukte fusie met Morphogenesis.
- Mendias CL, Awan TM: Veiligheid en werkzaamheid van goedgekeurde en niet-goedgekeurde peptidetherapieën voor letsels aan het bewegingsapparaat en sportprestaties. Sports Medicine 2026. PMID 41966639.
- FDA: Bepaalde bulkgrondstoffen voor bereidingen die aanzienlijke veiligheidsrisico's kunnen opleveren (inhoud actueel op 22 april 2026).
- FDA-lijst, kopie gehost door de Alliance for Pharmacy Compounding: Voor bereiding voorgedragen bulkgrondstoffen onder rubriek 503A (bijgewerkt op 29 september 2023).
- Orrick: FDA kondigt de verwijdering van 12 peptiden uit categorie 2 aan en plant PCAC-bijeenkomsten (april 2026).
- FDA: Voor bereiding voorgedragen bulkgrondstoffen onder rubriek 503A (bijgewerkt op 14 mei 2026).
- McDermott Will & Schulte: Op weg naar de lijst van bulkstoffen? PCAC steunt meerderheid van peptiden tijdens tweedaagse openbare vergadering (juli 2026).
- NCPA: FDA-adviescommissie draagt zes peptiden voor die apotheken kunnen bereiden (31 juli 2026).
- FDA CDER: Richtlijn voor de industrie, schatting van de maximaal veilige startdosis in eerste klinische studies (2005), tabel 1.
- Bergdorf Bioscience: MOTS-c 10 mg-productpagina en veelgestelde vragen; MOTS-c-calculator. Alleen voor onderzoeksdoeleinden.
- Healthspan: MOTS-C-doseringstabel en protocolgids (29 juni 2026).
- Path To Peptides: MOTS-C-protocolgids 2026.
- Peptide Critic Community: MOTS-C-discussie 1388 over cyclus/protocol (7 mei tot 18 juni 2026); discussie 1175 (21 en 22 april 2026); discussie 349; discussie 2154; discussie 2273.
- Frid AH et al.: Nieuwe aanbevelingen voor insulinetoediening (FITTER 2016). Mayo Clinic Proceedings 2016. PMID 27594187.
- Forum for Injection Technique (FIT) UK: Britse aanbevelingen voor injectie- en infusietechniek, 5e editie 2019.
- Hospira/Pfizer: Bacteriostatisch water voor injectie, USP (etiket, DailyMed).
- Barrera F, Murvelashvili N: Slecht gereguleerde diabetes type 3c door het gebruik van insulinespuiten voor dieren (U-100- en U-40-schalen). Case Reports in Endocrinology 2019. PMID 31316841.
- Eli Lilly: Gebruiksaanwijzing Zepbound KwikPen (2026).
- FDA: De beste manier om gebruikte naalden en andere scherpe voorwerpen weg te gooien.

